คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินนาและสวนมะพร้าว 1 แปลงปรากฏตามแผนที่ท้ายฟ้อง โจทก์ครอบครองทำประโยชน์มาเป็นเวลาไม่น้อยกว่า 30 ปีเมื่อประมาณ 15 ปีมานี้สามีจำเลยและจำเลยขออาศัย โจทก์อนุญาตและให้ช่วยดูแลรักษาผลประโยชน์ในที่ดินให้โจทก์ด้วย ต่อมาเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม 2517 โจทก์ให้บุตรโจทก์เข้าปลูกเรือนในที่ดินดังกล่าว จำเลยและบุตรจำเลยขัดขวาง จึงขอให้ศาลบังคับขับไล่จำเลยจำเลยให้การว่า ที่พิพาทเป็นของจำเลยโดยจำเลยและสามีจำเลยซื้อมาจากโจทก์มาเมื่อ 18 -19 ปี สามีจำเลยและจำเลยได้ครอบครองมาโดยความสงบเปิดเผยและด้วยเจตนาเป็นเจ้าของมาเกินกว่า 10 ปีแล้ว โจทก์และบริวารไม่เคยเข้ามาเกี่ยวข้อง ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมและขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม จำเลยอาศัยที่ดินโจทก์ คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากที่ดินโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ที่จำเลยฎีกาว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมไม่บรรยายฟ้องว่าที่ดินพิพาทโจทก์ได้มาอย่างไร แผนที่ท้ายฟ้องไม่บอกทิศทางนั้น ปรากฏว่าโจทก์บรรยายฟ้องไว้แล้วว่าโจทก์ได้ที่พิพาทโดยการครอบครองทำประโยชน์มาประมาณ 30 ปี แผนที่ท้ายฟ้องโจทก์ระบุอาณาเขตของที่ดินของโจทก์ว่าอยู่ติดต่อกับที่ดินของใครไว้โดยรอบของที่ดินแล้ว จำเลยให้การว่าซื้อที่ดินพิพาทมาจากโจทก์ มิได้หลงต่อสู้หรือไม่เข้าใจฟ้องอย่างใด ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุมและฟังข้อเท็จจริงว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ โจทก์มีสิทธิครอบครองให้จำเลยอาศัย จำเลยเพิ่งคัดค้านมิให้บุตรโจทก์ปลูกเรือนในที่พิพาทเป็นการเปลี่ยนลักษณะการครอบครองเอาที่พิพาทเป็นของตนเมื่อเดือน 6 พ.ศ 2517 โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2517 ยังไม่ถึง 1 ปี โจทก์ฟ้องเอาคืนการครอบครองได้ไม่ขาดสิทธิฟ้องร้องพิพากษายืน
