คำฟ้องและคำให้การ
ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าเมื่อวันที่ ๒๙ เมษายน ๒๔๗๘ จำเลยกับพวกขี่กระบือไปคนละตัว ตัวหนึ่งเปนของใครไม่ทราบ ตัวหนึ่งเปนของ ร.เจ้าทรัพย์ จึงพิพากษาลงโทษจำคุก ล. จำเลยผู้เดียว ตามม.๓๒๑ ๖ เดือน ล.ผู้เดียวฎีกาว่าศาลเดิมและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงนอกเหนือคำพะยานคือ
โจทก์ฟ้องว่ากระบือหายเดือนเมษายน(เดือน ๕) แต่ ร. เจ้าทรัพย์ว่ากระบือหา-ยเดือน ๗ (ราวเดือนมิถุนายน)
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าสำหรับข้อเ-ท็จจริงต้องฟังตามศาลอุทธรณ์คือว่าจับกระบือได้เมือวันที่ ๒๙ เมษายน และกระบือนี้เปนของ ร. เจ้าทรัพย์ ส่วนคำของ ร. ที่ว่ากระบือหายเดือน ๗ นั้น อาจเปนเพราะพะยานจำเดือนผิดไป ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์จึงฟังจากพะยานปากอื่นซึ่งปรากฎว่ากระบือตัวนี้หายไปและจับได้ในเดือนเมษายน
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์.
