เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าจำเลยเปนหนี้หุ้นส่วนโรงเลื่อย ๑๒๙๕๐ บาท ต่อมา พ.ส.๒๔๗๕ ได้แปลงหนี้เปนหนังสือกู้ ผู้จัการหุ้นส่วนเร่งรัดจำเลยก็ไม่ไช้ จำเลยมีที่ดิน ๓ แปลง เทื่อ พ.ส.๒๔๗๖ ได้ทำสัญญาขายฝากแก่จำเลยที่ ๒ ซึ่งเปนบุตรเขย กำหนดไถ่พายไน ๓ ปี พ.ส.๒๔๘๒ จำเลยที่ ๑ ได้ทำหนังสือ+ปลดเงื่อนไขการไถ่ถอนและทำหนังสือขายกัมสิทธิให้แก่จำเลยที่ ๒ แล้วจำเลยที่ ๒ ได้ทำหนังสือโอนขายที่ดินไห้แก่จำเลยที่ ๓ ผู้เปนภรรยา ฝ่ายโจกได้รับโอนหนี้จากห้างหุ้นส่วนโรงเลื่อน แล้วได้เร่งรัดหนี้และฟ้องเรียกหนี้ที่รับโอนจากจำเลยที่ ๑ เมื่อ พ.ส.๒๔๘๓ สาลพิพากสาไห้จำเลยที่ ๑ ไช้ แล้วโจกจึงมาฟ้องคดีนี้ขอไห้เพิกถอนการโอนระหว่างจำเลยตามประมวนแพ่ง ฯ มาตรา ๑๑๘,๒๓๗ จำเลยที่ ๓ ไห้การว่า
ได้ทำการโอนกันโดยสุจริต และจำเลยที่ ๑ ว่า ห้างหุ้นส่วนได้ซาบนิติกัมขายฝากตั้งแต่แรก และก่อนโจทรับโอนสิทธิเรียกร้องเปนเวลานาน ขอไห้ยกฟ้อง และจำเลยที่ ๒,๓. ไห้การว่าจำเดิมแต่การขายฝากกันแล้ว การครอบครองที่ดินตกแก่จำเลยที่ ๒ ตลอดมา ห้างหุ้นส่วนซาบพรึติการน์มาก่อนการไถ่ถอนผ่านพ้นไป โจทไม่มีสิทธิขอเพิกถอนการขอยฝากอันสุจริต และล่วงเวลาไถ่ถอนมาแล้วตั้ง ๕ ปีเสสขอให้ยกฟ้อง ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องว่าคดีโจทขาดอายุความตามมาตรา ๒๔๐ เพราะโจทซาบการขายฝากเกิน ๑ ปี สาลชั้นต้นไห้เพิกถอนการโอนตามมาตรา ๒๓๗ จำเลยอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสายกฟ้องโดยอ้างว่าคดีขาดอายุความ โจทดีกา สาลดีกาฟังว่าการกะทำของจำเลยไม่ไช่ทำโดยสแดงเจตนาลวงแล้ววินิฉัยต่อไปว่าตามคำไห้การจำเลยปรากดชัดว่า
เจ้าหนี้ซาบการขายฝากก่อนครบกำหนดไถ่ถอนและโจทมาฟ้องคดีหลังจากเวลาครบกำหนดไถ่ถอนล่วงเลยเวลามาหลายปี จะว่าจำเลยไม่ยกอายุความขึ้นต่อสู้อย่างไร ส่วนข้อความตามคำร้องของจำเลยเพียงเจาะจงกำหนดเวลาแลบทกดหมายลงไป ซึ่งสาลดีกาเห็นว่า ข้อความตามคำร้องขึ้นจำเลยไม่จำเปนต้องกล่าวอีก เพระาเมื่อจำเลยต่อสู้ไว้แล้วว่า เจ้าหนี้เดิมซาบการขายฝากแล้วหลายปี โจทจึงมาฟ้องคดี ก็เปนหน้าที่อขงสาลจะต้องวินิฉัยว่า จะยกเอากดหมายใดมาปรับคดี และอายุความมีกำหนดเท่าได จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์(ชม จามรมาน-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)นาย สงขุน+เกียรติ - นาย อ.สุนทรสุขา -
