คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยเปิดทางเกวียนในที่ของจำเลย อ้างว่าโจทก์ประชาชนได้ใช้มา ๓๐ ปีเศษ
จำเลยให้การว่าโจทก์ขุดผ่านเข้ามาโดยขออนุญาต มิใช่ทางสาธารณะ ฟ้องเคลือบคลุม
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นทางภาระจำยอม พิพากษากลับให้จำเลยเปิดทางเดินเช่นเดิม
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าโจท์กและชาวนาใกล้เคียงได้ใช้สิทธิเดินเกวียนตามเส้นทางรายพิพาทมากว่า ๑๐ ปีแล้ว หาใช่ว่าต้องขออนุญาตผ่านที่ของจำเลยดังข้อต่อสู้ไม่ เส้นทางรายพิพาทในที่ดินของจำเลยจึงต้องตกอยู่ในภาระจำยอมโดยอายุความตาม ป.พ.พ. ม.๑๔๐๑ ประกอบด้วย ม.๑๓๘๒ ซึ่งจำเลยผู้เป็นเจ้าของต้องยอมให้โจทก์เดินเกวียนผ่านเมื่อสิ้นฤดูเก็บเกี่ยวตามเคย โดยนับที่บัญญัติไว้ใน ม. ๑๓๘๗
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
