เนื้อความคำพิพากษา
คดีได้ความตามข้อเท็จจริงว่าจำเลยเคยถูกศาลตัดสินลงโทษครั้งหนึ่งและได้พ้นโทษมาเมื่อวันที่ ๗ มิถุนายน พ.ศ.๒๔๗๘ และต่อจากนั้นมาก็ต้องถูกจำกัดให้อยู่ในเขตต์ที่อันมีกำหนดตลอดมาจนกระทั่งในคืนวันที่ ๓-๔ สิงหาคม พ.ศ.๒๔๗๘ จำเลยได้กระทำผิดในคดีนี้โดยทำร้ายร่างกายภรรยาตนเองมีบาดเจ็บ ศาลอุทธรณ์ตัดสินลงโทษจำเลยสำหรับคดีนี้ตามมาตรา ๒๕๔ จำคุก ๑ เดือน ลดโทษตามมาตรา ๕๙ คงจำคุกไว้๑๕ วัน ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยเคยต้องโทษและพ้นโทษมาแล้วเมื่อวันที่ ๗ มิถุนายนและมากระทำผิดขึ้นอีกในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน จึงอยู่ภายในกำหนดที่เพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบได้ตามมาตรา ๗๒ โทษฐานให้อยู่ในเขตต์ที่อันมีกำหนดนั้น ไม่ใช่โทษตามมาตรา ๗๒ เพราะที่จำเลยถูกพิพากษาให้กำหนดเขตต์ที่อยู่ไม่ใช่-เพราะจำเลยได้ทำผิดอย่างหนึ่งอย่างใด แต่เพราะจำเลยได้ทำผิดมาแล้วหลายหน จึงให้เพิ่มโทษจำเลยจากที่ศาลอุทธรณ์วางไว้อีก ๑ ใน ๓
