คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกร่วมกันทำให้เสียทรัพย์และบุกรุกบ้านซึ่งโจทก์เช่าอยู่อาศัย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๘, ๓๖๒, ๓๖๕ (๑) (๒), ๘๓, ๘๔
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ วันนัดสืบพยานโจทก์ จำเลยและทนายจำเลยมาศาล ฝ่ายโจทก์ไม่มีใครมา
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า โจทก์ไม่มีพยานมาสืบตามฟ้อง ให้งดสืบพยานจำเลย แล้วพิพากษายกฟ้อง โจทก์ยื่นคำร้องขอให้พิจารณาคดีใหม่ ศาลชั้นต้นสั่งว่า ศาลพิพากษายกฟ้องเพราะโจทก์ไม่มีพยานมาสืบ มิใช่ยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๖ โจทก์จะขอให้พิจารณาคดีใหม่ไม่ได้ ให้ยกคำร้อง
โจทก์อุทธรณ์ ขอให้ศาลชั้นต้นยกคดีขึ้นพิจารณาใหม่
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำสั่งศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องขอให้พิจารณาคดีใหม่ของโจทก์ แล้วมีคำสั่งตามรูปคดี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปรากฏตามรายงานกระบวนพิจารณา ซึ่งเป็นวันนัดสืบพยานโจทก์ ศาลบันทึกว่า นัดสืบพยานโจทก์ เวลา ๙.๐๐ นาฬิกา คงมาแต่จำเลยกับทนาย ฝ่ายโจทก์ไม่มีใครมา ศาลรออยู่จนเวลา ๑๐.๑๕ นาฬิกา ฝ่ายโจทก์ก็ยังไม่มีใครมาศาล ถือว่าโจทก์ไม่มีพยานมาสืบตามฟ้อง ให้งบสืบพยานจำเลย รอฟังคำพิพากษา ในวันเดียวกันโจทก์ยื่นคำร้องว่ามาถึงศาลเมื่อเวลา ๑๑.๐๕ นาฬิกา ปรากฏว่าศาลพิพากษายกฟ้องไปแล้ว เหตุที่มาล่าช้าเพราะบ้านอยู่ไกลรถติด โจทก์เตรียมพยานมาสืบพร้อมแล้ว ไม่ได้จงใจขาดนัดพิจารณา ขอให้ไต่สวนคำร้องของโจทก์ และยกคดีขึ้นพิจารณาใหม่ จากข้อเท็จจริงเท่าที่ปรากฏดังกล่าวไม่มีพฤติการณ์ใด ๆ ที่ส่อแสดงว่าโจทก์ไม่มีพยานมาสืบตามฟ้องเลย
เห็นได้ว่าเป็นการยกฟ้องเพราะโจทก์ไม่มาตามกำหนดนัดดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๖ วรรคแรก และมาตรา ๑๘๑ เมื่อโจทก์ยื่นคำร้องในวันเดียวกันว่านำพยานมาศาลพร้อมที่จะสืบ แต่ถึงล่าช้ากว่าเวลาตามกำหนดนัดไปประมาณ ๒ ชั่วโมง อ้างว่าบ้านอยู่ไกลและรถติด ก็ชอบที่จะไต่สวนและมีคำสั่งว่ามีเหตุสมควรหรือไม่เพียงใด ที่มาไม่ได้ตามกำหนดนัด มิใช่ด่วนสั่งไปถึงว่าโจทก์ไม่มีพยานมาสืบ ทั้งที่ยังไม่มีเหตุผลสนับสนุนเพียงพอ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
