คำฟ้องและคำให้การ
ศาลเดิมตัดสินจำคุกจำเลย ๓ ปี ตามมาตรา ๒๕๖ ข้อ ๘ แห่งกฎหมายลักษณอาญา ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๔ จำคุก ๒ ปีโดยฟังข้อเท็จจริงว่าไม่เปนบาดแผลสาหัส
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาเถียงข้อเท็จจริงว่าไม่ควรมีผิด ฎีกาวินิจฉัยว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อย จะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติลักษณฎีกาอุทธรณ์ ได้เคยมีตัวอย่าง คือ ฎีกาที่ ๑๐๔๔/๖๔,๘๕๒/๖๕, แล ๗๖๗/๖๖