คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยล้มละลาย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยเด็ดขาดจำเลยยื่นคำร้องว่า ปัจจุบันจำเลยมีภูมิลำเนาอยู่จังหวัดสมุทรปราการตามสำเนาภาพถ่ายเอกสารแต่โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยตามที่อยู่จังหวัดเชียงใหม่ และขอให้ศาลส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้องโดยวิธีประกาศหนังสือพิมพ์ตามที่อยู่ในคำฟ้อง อันมิใช่ภูมิลำเนาของจำเลย
ศาลชั้นต้นอนุญาต เป็นเหตุให้จำเลยไม่ทราบว่าถูกฟ้อง ไม่มีโอกาสยื่นคำให้การขอให้ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้อง อนุญาตให้จำเลยยื่นคำให้การ และมีคำสั่งงดกระบวนพิจารณาคดีไว้จนกว่าจะสั่งคำร้อง ศาลชั้นต้นสั่งว่าศาลมิได้ความสงบเรียบร้อยของประชาชน มีผลในทางตัดสิทธิเสรีภาพของจำเลยในการพิจารณาคดีล้มละลายควรให้โอกาสจำเลยต่อสู้คดีได้เต็มที่กรณีนี้เมื่อจำเลยกล่าวอ้างว่า จำเลยไม่ทราบว่าถูกฟ้องเนื่องจากมีภูมิลำเนาอยู่นอกเขตศาลที่โจทก์ฟ้อง และอ้างสำเนาทะเบียนบ้านเป็นหลักฐานสนับสนุนขอให้ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้อง ข้อเท็จจริงที่เกี่ยวกับภูมิลำเนาและข้ออ้างต่าง ๆ ของจำเลยจึงยังไม่แจ้งชัดที่ศาลล่างทั้งสองด่วนวินิจฉัยคำร้องของจำเลย โดยไม่ฟังข้อเท็จจริงตามข้อกล่าวอ้างของจำเลยก่อนไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา ฎีกาของจำเลยฟังขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกคำสั่งและคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองให้ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องของจำเลยแล้วมีคำสั่งใหม่ตามรูปคดี ค่าฤชาธรรมเนียมในขั้นนี้ให้เป็นพับ
