Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2322/2537

พ.ศ. 2537 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

คำว่า เจ้าสำนักโรงแรม ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 674,675 หมายถึงเจ้าของกิจการโรงแรม ผู้ถือกรรมสิทธิ์เก็บผลประโยชน์รายได้จากกิจการโรงแรม หาใช่บุคคลผู้ควบคุมและจัดการโรงแรมซึ่งเป็นตัวแทนไม่ โจทก์เข้าพักในโรงแรมของจำเลยที่ 1 เมื่อรถยนต์ที่โจทก์นำเข้าไปจอดที่ลาดจอดรถของโรงแรมหายไป โจทก์ได้แจ้งต่อผู้จัดการโรงแรมทันที ที่ทราบเหตุการณ์ ย่อมถือได้ว่า โจทก์แจ้งเหตุที่รถยนต์หายแก่เจ้าสำนักโรงแรมทันทีแล้ว จำเลยที่ 1 จะอ้างให้ตนพ้นจากความรับผิดหาได้ไม่

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นนิติบุคคลมีวัตถุประสงค์ประกอบกิจการโรงแรมชื่อสีหราช โดยมีจำเลยที่ 2 เป็นลูกจ้างดำรงตำแหน่งผู้จัดการโรงแรมเมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2532 โจทก์เข้าพักที่โรงแรมดังกล่าว และได้นำรถยนต์ปิกอัพของโจทก์ที่เช่าซื้อมาเข้าจอดที่ลาดจอดรถของโรงแรม วันต่อมารถคันดังกล่าวหายไปโจทก์ได้แจ้งให้เจ้าหน้าที่โรงแรมและจำเลยที่ 2 ทราบแล้วและทวงถามจำเลยทั้งสองให้ร่วมกันรับผิดชำระค่าเสียหายเท่ากับราคารถที่เช่าซื้อจำนวน 198,000 บาท จำเลยทั้งสองเพิกเฉย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน 198,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยทั้งสองให้การว่า

จำเลยทั้งสองมิได้เป็นเจ้าสำนักโรงแรมรถคันดังกล่าวจะสูญหายไปหรือไม่ จำเลยทั้งสองไม่ทราบ หากสูญหายไปโจทก์ก็มิได้แจ้งเหตุต่อจำเลยทั้งสองหรือเจ้าสำนักโรงแรมหรือตัวแทนให้ทราบทันที จำเลยทั้งสองและเจ้าสำนักโรงแรมจึงหลุดพ้นจากความรับผิด ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษา ให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินจำนวน 150,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่ถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งได้นั่งพิจารณาในศาลชั้นต้นรับรองให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

พิเคราะห์แล้ว ข้อเท็จจริงในเบื้องต้นรับฟังได้ว่า โจทก์เข้าพักที่โรงแรมสีหราชของจำเลยที่ 1โดยขับรถยนต์ปิกอัพมาจอดไว้ที่ลานจอดรถของโรงแรมดังกล่าววันรุ่งขึ้น รถยนต์คันดังกล่าวได้หายไป คดีมีปัญหาในชั้นฎีกาประการแรกว่าจำเลยที่ 1 เป็นเจ้าสำนักโรงแรมหรือไม่

ศาลฎีกาเห็นว่ากรณีนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับโรงแรมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 674 และมาตรา 675 วรรคแรก ดังนั้นคำว่าเจ้าสำนักโรงแรมหรือโฮเต็ลตามมาตราดังกล่าวย่อมหมายถึงเจ้าของกิจการโรงแรม ผู้ถือกรรมสิทธิ์เก็บผลประโยชน์รายได้จากกิจการโรงแรมหาใช้บุคคลผู้ควบคุมและจัดการโรงแรมซึ่งเป็นตัวแทนไม่ เมื่อจำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของกิจการโรงแรมสีหราช จำเลยที่ 1 จึงต้องรับผิดในการที่รถยนต์ปิกอัพของโจทก์ผู้พักในโรงแรมสีหราชสูญหายไปจากลานจอดรถของโรงแรมมีปัญหาต้องวินิจฉัยต่อไปว่าเมื่อรถของโจทก์หายไปแล้ว โจทก์ไม่ได้แจ้งต่อเจ้าสำนักโรงแรมทันที จำเลยที่ 1 จึงหลุดพ้นจากความรับผิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 676 หรือไม่ ปัญหานี้ศาลฎีกา เห็นว่า เมื่อรถหายไปโจทก์ได้แจ้งให้จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้จัดการของโรงแรมสีหราชทราบทันทีที่ทราบเหตุการณ์ย่อมถือได้ว่าโจทก์ได้แจ้งเหตุที่รถหายแก่เจ้าสำนักโรงแรมทันทีแล้ว จำเลยที่ 1 จะอ้างให้ตนพ้นความผิดหาได้ไม่พิพากษายืน

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
เจริญ นิลเอสงฆ์ · บุญธรรม อยู่พุก · สมภพ โชติกวณิชย์
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3181/2559

คำว่า "คนเดินทางหรือแขกอาศัย" ตาม ป.พ.พ. มาตรา 674 หมายถึง บุคคลอื่นใดที่ใช้บริการเข้าพักในโรงแรม หรือ โฮเต็ล หรือ สถานที่อื่นทำนองเช่นนั้น ดังนี้ การที่ ก. เข้าพักอาศัยที่โรงแรมของจำเลย จึงถือได้ว่า…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5090/2558

การที่โจทก์บรรยายสภาพแห่งข้อหาและข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาว่า จำเลยที่ 1 เป็นเจ้าสำนักโรงแรมต้องรับผิดเพื่อความสูญหายอันเกิดแต่ทรัพย์สินซึ่งคนเดินทางหรือแขกอาศัยได้พามา จึงมีหน้าที่ต้องตรวจตราด…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8010/2548

โจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยได้จ่ายค่าสินไหมทดแทนรถยนต์คันเกิดเหตุที่หายไปให้แก่ผู้เอาประกันภัยไปแล้ว ย่อมรับช่วงสิทธิในค่าสินไหมทดแทนดังกล่าวเท่านั้น ไม่อาจเรียกร้องให้จำเลยส่งคืนรถยนต์คันเกิดเหตุแก่โจ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7790/2544

จำเลยจัดให้ผู้มาพักโรงแรมของจำเลยได้จอดรถในลานจอดรถ น. ซึ่งขับรถมาส่งแขกเข้าพักโรงแรมของจำเลยจึงมีสิทธิโดยชอบธรรมที่จะนำรถยนต์เข้าไปจอดภายในบริเวณลานจอดรถดังกล่าวซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของจำเลย ส่วนกา…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5005/2540

น.นำรถยนต์คันเกิดเหตุมาจอดไว้ในบริเวณลานจอดรถของโรงแรมจำเลยและรถยนต์คันดังกล่าวได้หายไป จำเลยจึงต้องรับผิดต่อ น. ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 674 แม้ น. จะมิได้แจ้งให้พนักงานของจำเลยทราบว่าได้น…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้