คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยในฐานะพนักงานเงินทดแทนได้มีคำสั่งให้โจทก์จ่ายเงินทดแทนแก่ลูกจ้างซึ่งได้รับบาดเจ็บจากการขับรถชนกับรถคันอื่นเนื่องจากการทำงานให้โจทก์ โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งของจำเลย เพราะลูกจ้างของโจทก์ประสบอันตรายนอกเวลาทำงานและมิใช่เนื่องมาจากการทำงานให้โจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์คำสั่งแต่ถูกยกอุทธรณ์ ขอให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าวของจำเลย จำเลยให้การว่า ลูกจ้างของจำเลยประสบอันตรายในขณะที่เดินทางมารับคำสั่งเรื่องงานจากโจทก์ ถือได้ว่าประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานของโจทก์ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ขณะที่ลูกจ้างประสบอันตรายนั้นเป็นเวลานอกเวลาทำงานและมิใช่เนื่องมาจากการทำงานให้โจทก์หรือป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่โจทก์ผู้เป็นนายจ้าง พิพากษาให้เพิกถอนคำสั่ง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า นายจ้างจะต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๐๓ ลงวันที่ ๑๖ มีนาคม ๒๕๑๕ ข้อ ๒ และประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงาน ฉบับลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ นั้นลูกจ้างจะต้องได้รับอันตรายแก่กายหรือจิตใจหรือถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างหรือการป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่นายจ้าง ทั้งนี้ไม่ว่าจะเป็นในเวลาทำงานหรือนอกเวลาทำงานตามปกติ ลูกจ้างของโจทก์มีหน้าที่เดินตลาดและเก็บเงินจากลูกค้าโดยขับรถจักรยานยนต์ของโจทก์ไปทำหน้าที่ดังกล่าว และโจทก์มอบให้ดูแลรักษารถจักรยานยนต์ กับอนุญาตให้ขับรถจักรยานยนต์กลับบ้านและมาทำงานที่สำนักงาน ขณะที่ลูกจ้างโจทก์ขับรถจักรยานยนต์จากบ้านเพื่อไปทำงานที่สำนักงานตามปกติ
เกิดประสบอันตรายเนื่องจากถูกรถสามล้อเครื่องชน การประสบอันตรายนี้มิใช่เกิดในขณะที่ลูกจ้างโจทก์กำลังเดินทางไปหรือกลับจากการปฏิบัติงานตามคำสั่งของโจทก์ และมิใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่โจทก์ผู้เป็นนายจ้าง โจทก์จึงไม่ต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้าง คำสั่งของจำเลยไม่ชอบ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
