คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลยและเป็นกรรมการสหภาพแรงงานธนาคารออมสิน เดิมมีตำแหน่งเสมียนกองส่งเสริมการออมทรัพย์ กรุงเทพมหานครเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2525 สหภาพแรงงานธนาคารออมสินได้แจ้งข้อเรียกร้องต่อจำเลยและข้อเรียกร้องยังอยู่ในระหว่างการเจรจา วันที่ 6 ตุลาคม 2525 จำเลยมีคำสั่งโยกย้ายหน้าที่การงานโจทก์จากหน่วยงานเดิมไปอยู่ในหน่วยงานใหม่ คือหน้าที่ในตำแหน่งพนักงานเงินชั้น 2 ธนาคารออมสิน สาขาดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี ซึ่งเป็นตำแหน่งปัจจุบัน สหภาพแรงงานธนาคารออมสินมีหนังสือลงวันที่ 18 พฤศจิกายน 2525 ขอให้จำเลยโยกย้ายหน้าที่การงานโจทก์กลับหน่วยงานเดิม แต่จำเลยปฏิเสธ การกระทำของจำเลยเป็นการต้องห้ามตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์
พ.ศ. 2518 ขอให้บังคับจำเลยย้ายโจทก์กลับหน่วยงานเดิมภายใน 15 วันนับแต่วันที่มีคำพิพากษาเป็นต้นไปจำเลยให้การว่า การที่จำเลยแต่งตั้งโยกย้ายโจทก์เป็นการโยกย้ายให้ตามสิทธิและความเหมาะสมโดยให้โจทก์ไปดำรงตำแหน่งการงานสูงขึ้นด้วยเจตนาดีและเป็นไปตามความประสงค์ของโจทก์ จึงไม่อยู่ในข่ายต้องห้ามตามกฎหมาย ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า จำเลยสั่งย้ายและแต่งตั้งโจทก์ไปดำรงตำแหน่งพนักงานเงินชั้น 2 ธนาคารออมสิน สาขาดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี เป็นการเลื่อนตำแหน่งตามวาระปกติ ไม่มีพฤติการณ์ส่อไปในทางกลั่นแกล้งแต่ประการใด จำเลยมีอำนาจกระทำได้ไม่เป็นการต้องห้ามตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 มาตรา 31 พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า
พระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 มาตรา 31 บัญญัติว่า 'เมื่อได้มีการแจ้งข้อเรียกร้องตามมาตรา 31 แล้ว ถ้าข้อเรียกร้องนั้นยังอยู่ในระหว่างการเจรจา การไกล่เกลี่ย หรือการชี้ขาดข้อพิพาทแรงงานตามมาตรา 13 ถึงมาตรา 29 ห้ามมิให้นายจ้างเลิกจ้างหรือโยกย้ายหน้าที่การงานลูกจ้าง ผู้แทนลูกจ้าง กรรมการ อนุกรรมการ หรือสมาชิกสหภาพแรงงานหรือกรรมการ หรืออนุกรรมการสหพันธ์แรงงานซึ่งเกี่ยวกับข้อเรียกร้องเว้นแต่.......' ข้อเท็จจริงได้ความว่า เดิมโจทก์เป็นพนักงานของจำเลยตำแหน่งเสมียน กองส่งเสริมการออมทรัพย์ กรุงเทพมหานครและเป็นกรรมการสหภาพแรงงานธนาคารออมสิน ต่อมาโจทก์สมัครสอบแข่งขันเพื่อเลื่อนตำแหน่งจากระดับเสมียนประจำแผนก และโจทก์สอบเลื่อนตำแหน่งได้ วันที่ 6 ตุลาคม 2525 ซึ่งเป็นขณะที่ข้อเรียกร้องอยู่ในระหว่างการเจรจา
จำเลยได้มีคำสั่งแต่งตั้งและย้ายโจทก์ไปดำรงตำแหน่งพนักงานเงินชั้น 2 ธนาคารออมสิน สาขาดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี เห็นได้ว่าการที่จำเลยให้โจทก์ไปรับตำแหน่งพนักงานเงินชั้น 2 นั้น เป็นการเลื่อนตำแหน่งฐานะของโจทก์ให้สูงขึ้นตามที่โจทก์สอบแข่งขันได้มิใช่เป็นการโยกย้ายสับเปลี่ยนหน้าที่การปฏิบัติงานตามปกติ ข้อห้ามตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 มาตรา 31 ที่มิให้นายจ้างโยกย้ายหน้าที่การงานลูกจ้างผู้แทนลูกจ้างหรือกรรมการ อนุกรรมการ หรือสมาชิกสหภาพแรงงานหรือกรรมการหรืออนุกรรมการสหพันธ์แรงงานซึ่งเกี่ยวกับข้อเรียกร้องในระหว่างที่ข้อเรียกร้องอยู่ในระหว่างการเจรจานั้น หมายถึงการโยกย้ายสับเปลี่ยนหน้าที่การงานตามปกติ
มิได้หมายความถึงกรณีการเลื่อนตำแหน่งหน้าที่การงานของลูกจ้าง ผู้แทนลูกจ้าง กรรมการ อนุกรรมการหรือสมาชิกสหภาพแรงงานหรือกรรมการหรืออนุกรรมการสหพันธ์แรงงานตามระเบียบแบบแผนของการจ้างงานแต่อย่างใด ฉะนั้น ที่จำเลยมีคำสั่งแต่งตั้งโจทก์และให้ไปรับตำแหน่งพนักงานเงินชั้น 2 ธนาคารออมสิน สาขาดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี จึงมิใช่เป็นการโยกย้ายหน้าที่การงานตามความหมายในมาตรา 31 แห่งพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518พิพากษายืน
