คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาเช่าเคหสถานขอให้จำเลยส่งคืนทรัพย์ ใช้ค่าเสียหาย รับซื้อหรือใช้ราคาสิ่งก่อสร้างเพิ่มเติม
จำเลยให้การต่อสู้หลายประการเป็นต้นว่า ได้บอกเลิกสัญญาเช่าแล้ว สิ่งก่อสร้างตกเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยตามสัญญาเช่า โจทก์ไม่เสียหาย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๒๐,๐๐๐ บาท
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๓๐,๐๐๐ บาท ศาลฎีกาได้ปรึกษาประเด็นที่ว่าสัญญาเช่าได้เลิกไปแล้วหรือหาไม่ นั้นในที่ประชุมใหญ่แล้วเห็นว่า พฤติการณ์หลังจากโจทก์เดินทางไปต่างประเทศแล้ว จำเลยที่ ๑ ได้แสดงเจตนาแก่นายองุ่น ผู้รับมอบอำนาจเป็นตัวแทนโจทก์ที่จะไม่ให้โจทก์เช่าต่อไป นายองุ่นเข้าใจในเจตนาของจำเลยที่ ๑ อยู่เต็มอก แต่เสแสร้งไปต่าง ๆ ที่จะไม่ยอมรับรู้ด้วย ครั้นจำเลยที่ ๑ ส่งหนังสือบอกเลิกการเช่าไปยังนายองุ่นทางไปรษณีย์ลงทะเบียนไปที่สำนักงานนายองุ่นเช่นเคย ก็เกิดหาตัวคนรับหนังสือไม่ได้ แต่แล้วในระยะเดียวกันนั้น นายองุ่นก็มีหนังสือส่งธนาณัติมาชำระค่าเช่าอีก โดยระบุตำบลที่อยู่มาเช่นเดิมนั่นเอง
แสดงว่านายองุ่นยังคงอยู่ที่สำนักงานเดิม การที่จะหาตัวคนจะรับหนังสือบอกเลิกสัญญาเช่าไม่ได้ จนพนักงานไปรษณีย์ต้องส่งกลับคืนยังจำเลยที่ ๑ จึงหาใช่เพราะเหตุที่นายองุ่นมิได้มีตัวอยู่ที่นั่นไม่ ปรากฏว่าเมื่อจำเลยนำหนังสือบอกเลิกสัญญาเช่าไปปิดที่บ้านเช่านั้น นายสงัดคนเฝ้าบ้านยังได้ฉีกเอาไปให้นายเชื้อผุ้ออกทุนให้โจทก์ตั้งโรงเรียนในบ้านเช่าดู ทั่งนายองุ่นยังได้ไปแจ้งความต่อตำรวจหาว่าคนของจำเลยที่ ๑ บุกรุกเข้าไปอยู่ในบ้านเช่า พฤติการณ์ดังนี้ ย่อมเห็นอยู่แล้ว่าจำเลยที่ ๑ ได้บอกเลิกสัญญาเช่าแล้ว ซึ่งแม้ขณะนั้นตัวโจทก์จะอยู่ในต่างประเทศ ก็ได้ตั้งนายองุ่นเป็นตัวแทนมอบอำนาจไว้ จำเลยที่ ๑ เพียรพยายามบอกเลิกสัญญาถึงปานนี้แล้ว
ก็ยังไม่พอจะให้กระทำประการใดอีก จำเลยที่ ๑ กับนายองุ่นตัวแทนของโจทก์ติดต่อโต้ตอบกันมาได้ในตอนอื่น ๆ พอถีงตอนบอกเลิกสัญญาเช่า นายองุ่นจะไม่ยอมรับรู้ ดูกระไรอยู่ ที่ประชุมใหญ่มีมติว่า การแสดงเจตนาของจำเลยที่ ๑ ต้องถือว่าได้ไปถึงฝ่ายผู้เช่าแล้วตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๓๐ และตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ ๙๗/๒๔๙๖ เมื่อการบอกเลิกสัญญาเช่าชอบแล้ว สัญญาก็ระงับ การที่จำเลยเข้าครอบครองบ้านเช่าจึงชอบที่จะกระทำได้ ไม่เป็นการผิดสัญญาหรือละเมิด ฟ้องเรียกค่าเสียหายที่ไม่ได้ใช้บ้านเช่าจึงปราศจากข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักในอันที่จะเรียกร้องได้ เรื่องเรียกค่าก่อสร้างนั้นตามสัญญาข้อ ๖ ได้ตกเป็นของผู้ให้เช่า โจทก์จึงไม่มีสิทธิจะเรียกร้อง ส่วนเรื่องทรัพย์ที่สูญหายนั้น ไม่น่าเชื่อว่าจำเลยที่ ๑ จะได้บงการให้ใครเอาไป ที่ศาลล่างว่าโจทก์สืบไม่ได้ว่าสูญหายไปเพราะการกระทำของจำเลยนั้นชอบแล้ว เป็นอันว่าฟ้องโจทก์ตกไปหมด
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์เสียทั้งเรื่อง
