คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องว่าจำเลยมีลูกแป้งเชื้อข้าวหมักสุราอันเป็นเครื่องสำหรับทำน้ำสุราเถิ่อนไว้โดยรู้ ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ ม.๓๘ แลตามที่แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๖ ม.๗
จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ปรับจำเลยตาม ม.๑๒ แห่ง พ.ร.บ.ภาษีชั้นในเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๖
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามฟ้อง
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีเป็นปัญหาในเรื่องแปลฟ้องโจทก์จะเข้าใจไม่ได้ว่า จำเลยมีลูกแป้งของกลางไว้เพื่อทำสุราเถื่อน จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยมิได้มีเจตนาทำน้ำสุราเถื่อน เพราะถ้าจำเลยมิได้มีเจตนาจะใช้ทำน้ำสุราเถื่อน จำเลยก็มิได้กระทำผิด
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
