Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2557/2538

พ.ศ. 2538 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

การกู้ยืมเงินมิได้มีกำหนดอายุความไว้โดยเฉพาะจึงมีอายุความ10ปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา193/30จำเลยที่1กู้เงินโจทก์เมื่อวันที่4ธันวาคม2523กำหนดชำระดอกเบี้ยเดือนละครั้งและกำหนดชำระเงินคืนภายในวันที่4ธันวาคม2524จำเลยที่1จะต้องชำระดอกเบี้ยให้โจทก์เดือนแรกภายในวันที่4มกราคม2524ตามสัญญาข้อ4ตั้งแต่กู้เงินไปจำเลยที่1ไม่ชำระดอกเบี้ยให้โจทก์เลยจึงเป็นการผิดสัญญาซึ่งสัญญาข้อ6ระบุว่าโจทก์ฟ้องเรียกเงินต้นและดอกเบี้ยได้ถือว่าระยะเวลาซึ่งโจทก์อาจบังคับสิทธิเรียกร้องได้นับแต่วันดังกล่าวมิใช่เริ่มนับแต่วันครบกำหนดให้ชำระเงินตามคำบอกกล่าวของโจทก์เมื่อนับถึงวันฟ้องเกิน10ปีคดีจึง ขาดอายุความ

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

เนื้อความคำพิพากษา

โจทก์ ฟ้อง ขอให้ บังคับ จำเลย ที่ 1 ผู้กู้ จำเลย ที่ 2ผู้ค้ำประกัน ให้ ร่วมกัน ชำระ เงิน 30,000 บาท พร้อม ดอกเบี้ย ใน อัตราร้อยละ 15 ต่อ ปี ที่ ค้างชำระ เป็น เวลา 5 ปี เป็น เงิน 22,500 บาทและ ดอกเบี้ย ใน อัตรา เดียว กัน นับแต่ วัน ถัด จาก วันฟ้อง ไป จนกว่าจะ ชำระ เสร็จจำเลย ทั้ง สอง ให้การ ว่า โจทก์ ฟ้องคดี นี้ เป็น เวลา เกินกว่า10 ปี นับแต่ จำเลย ที่ 1 ผิดนัด คดี โจทก์ จึง ขาดอายุความ และ โจทก์ไม่มี อำนาจฟ้อง เรียก ดอกเบี้ย ซึ่ง จำเลย ที่ 1 คง ค้าง อยู่ อีก 5 ปี ด้วยขอให้ ยกฟ้องศาลชั้นต้น วินิจฉัย ว่า คดี โจทก์ ขาดอายุความ แล้ว พิพากษายก ฟ้องโจทก์ อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 พิพากษายืนโจทก์ ฎีกาศาลฎีกา

วินิจฉัย ว่า "คดี นี้ มี จำนวน ทุนทรัพย์ ที่พิพาท กัน ในชั้นฎีกา ไม่เกิน สอง แสน บาท ต้องห้าม มิให้ ฎีกา ใน ข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 วรรคหนึ่ง โจทก์ ฎีกาได้ เฉพาะ แต่ ปัญหาข้อกฎหมาย จึง ต้อง ฟัง ข้อเท็จจริง ตาม ที่ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 วินิจฉัย ว่า จำเลย ที่ 1 ได้ กู้เงิน โจทก์ เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2523 จำนวน 30,000 บาท กำหนด ชำระ ดอกเบี้ยเดือน ละ ครั้ง และ กำหนด ชำระ เงิน คืน ภายใน วันที่ 4 ธันวาคม 2524จำเลย ที่ 2 เป็น ผู้ค้ำประกัน ตั้งแต่ จำเลย ที่ 1 กู้เงิน ไป จำเลยที่ 1 ไม่เคย ชำระ ดอกเบี้ย ให้ โจทก์ เลย จน กระทั่ง โจทก์ ฟ้องคดี นี้วันที่ 14 มีนาคม 2534 มี ปัญหา

ต้อง วินิจฉัย ตาม ฎีกา ของ โจทก์ ว่าคดี โจทก์ ขาดอายุความ หรือไม่ เห็นว่า การกู้ยืมเงิน มิได้ กำหนดอายุความ ไว้ โดยเฉพาะ จึง มี อายุความ 10 ปี ตาม ประมวล กฎหมาย แพ่ง และพาณิชย์ มาตรา 164 เดิม (มาตรา 193/30 ที่ ตรวจ ชำระ ใหม่ ) และ ตามมาตรา 169 เดิม (มาตรา 193/12 ที่ ตรวจ ชำระ ใหม่ ) บัญญัติ ว่า"อายุความ ให้ เริ่ม นับแต่ ขณะที่ อาจ บังคับ สิทธิเรียกร้อง ได้เป็นต้น ไป " จำเลย ที่ 1 จะ ต้อง ชำระ ดอกเบี้ย ให้ โจทก์ เดือน แรกภายใน วันที่ 4 มกราคม 2524 ตาม สัญญา ข้อ 4 การ ที่ จำเลย ที่ 1ไม่ชำระ ดอกเบี้ย ให้ โจทก์ เลย จึง เป็น การ ผิดสัญญา ซึ่ง สัญญา ข้อ 6ระบุ ว่า โจทก์ ฟ้อง เรียกเงิน ต้น และ ดอกเบี้ย

ได้ ถือได้ว่า ระยะเวลาซึ่ง โจทก์ อาจ บังคับ สิทธิเรียกร้อง ได้ นับแต่ วันที่ 4 มกราคม 2524ซึ่ง นับ ถึง วันฟ้อง วันที่ 14 มีนาคม 2534 เกิน 10 ปี คดี โจทก์ จึงขาดอายุความ มิใช่ เริ่ม นับแต่ วัน ครบ กำหนด ให้ ชำระ เงิน ตามคำบอกกล่าว ตาม ฎีกา ของ โจทก์ ที่ ศาลล่าง ทั้ง สอง พิพากษายก ฟ้องโจทก์ ต้อง กัน มา นั้น ศาลฎีกา เห็นพ้อง ด้วย ฎีกา ของ โจทก์ ฟังไม่ขึ้น "

ผลคำพิพากษา

พิพากษายืน

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
ยรรยง ปานุราช · ยงยุทธ ธารีสาร · นิวัตน์ แก้วเกิดเคน
แหล่งที่มา
สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4312/2545

การกู้ยืมเงินกฎหมายมิได้กำหนดอายุความไว้โดยเฉพาะ จึงมีอายุความ 10 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164 เดิม (มาตรา 193/30 ที่แก้ไขใหม่) และตามมาตรา 169 เดิม (มาตรา 193/12 ที่แก้ไขใหม่) บัญญัติว่…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1986/2541

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 รับจ้างเป็นผู้จัดการของโจทก์ตามสัญญาจ้างผู้จัดการ โดยสัญญามีข้อตกลงว่าจำเลยที่ 1 รับชดใช้ค่าเสียหายหรือหนี้สินที่จำเลยที่ 1 เป็นผู้ก่อให้เกิดความเสียหายหรือก่อให้เกิดหนี้สินต่อโ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6853/2538

โจทก์ทำสัญญาจ้างจำเลยให้ทำการย่อยและขนส่งหินคลุกกองรายทางใช้สำหรับราดยางในทางหลวง ตามสัญญาดังกล่าวกำหนดให้จำเลยส่งมอบงานงวดที่ 1 ให้เสร็จภายในวันที่ 3 ตุลาคม 2522 และส่งมอบงานงวดที่ 2 ให้เสร็จภายในวัน…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5201/2537

จำเลยมิได้อุทธรณ์การประเมินในส่วนของภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลพร้อมเงินเพิ่มต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ ตามที่กำหนดในประมวลรัษฎากร มาตรา 30 ภาษีส่วนนี้จึงยุติตามที่ได้ประเมินจำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์ต…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3871/2536

เอกสารไม่มีข้อความตอนใดระบุว่าเป็น "ตั๋วสัญญาใช้เงิน"คงมีแต่ข้อความว่าเป็น "ตั๋ว" เอกสารดังกล่าวจึงขาดสาระสำคัญของตั๋วสัญญาใช้เงินตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 983(1)จึงมิใช่ตั๋วสัญญาใช้เงิน โจท…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้