คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้สืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องจำเลยเรียกเงินตามเช็คที่จำเลยสั่งจ่ายพร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การว่าหนังสือมอบอำนาจให้ฟ้องคดีไม่ถูกต้องจึงไม่มีอำนาจฟ้องเช็คพิพาทเกิดจากโจทก์ผิดสัญญากับจำเลย จึงไม่มีมูลหนี้ตามเช็ค และฟ้องแย้งโจทก์และผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์ โดยยื่นคำร้องขอให้ศาลเรียกผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์เข้าเป็นโจทก์ร่วมด้วยว่าโจทก์ได้ตกลงทำสัญญาซื้อขายที่ดิน 2 แปลงแก่นายประยูร สุขชัย และหรือจำเลย โจทก์ได้รับเงินจากจำเลยไปแล้วบางส่วนส่วนที่ค้างโจทก์ตกลงให้จำเลยออกเช็คพร้อมกับให้ชำระดอกเบี้ย ซึ่งต่อมาโจทก์จำเลยเปลี่ยนเช็คตามสัญญาดังกล่าวเป็นเช็คพิพาทในคดีนี้ โดยโจทก์และผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์ในฐานะส่วนตัวต้องจัดการจดทะเบียนภารจำยอมเรื่องทางเดินในที่ดินโฉนดเลขที่ 246 ให้แล้วเสร็จภายใน 6 เดือน
หากฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดผิดสัญญาไม่ปฏิบัติตามข้อตกลงเงื่อนไขนี้เป็นอันยกเลิกและยอมให้จำเลยเรียกค่าเสียหายได้ ฝ่ายโจทก์ผิดสัญญาไม่จดทะเบียนภารจำยอมทำให้จำเลยเสียหาย ขอให้ศาลบังคับโจทก์และผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์ร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายและจัดการจดทะเบียนภารจำยอมศาลชั้นต้นตรวจคำให้การและฟ้องแย้งแล้ว สั่งรับคำให้การและฟ้องแย้งต่อมาจึงให้เพิกถอนคำสั่งที่รับฟ้องแย้งเสียจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
โจทก์ฟ้องจำเลยเรียกเงินตามเช็คที่จำเลยสั่งจ่ายแก่โจทก์ เป็นนิติสัมพันธ์ระหว่างโจทก์ในฐานะผู้ทรงเช็คกับจำเลยในฐานะผู้สั่งจ่าย ส่วนฟ้องแย้งของจำเลยที่ขอให้ศาลบังคับโจทก์และผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์ร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายและจัดการจดทะเบียนภารจำยอม ซึ่งเป็นมูลหนี้อันเกิดจากการผิดสัญญาที่จำเลยทำสัญญาซื้อที่ดินจากโจทก์และสัญญาซึ่งโจทก์และผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์ตกลงจะจัดการจดทะเบียนภารจำยอมในที่ดินอีกแปลงหนึ่งให้แก่จำเลยนั้น เป็นคนละเรื่องกัน หาได้เกี่ยวกับฟ้องเดิมไม่พิพากษายืน
