คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7,17, 69, 102, 103 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 และริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 17 วรรคแรก, 69 วรรคแรกจำคุก 6 เดือน ปรับ 3,600 บาท
จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุก 3 เดือน ปรับ1,800 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษจำคุกไว้มีกำหนด 2 ปี ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ให้ริบฝิ่นและรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยอุทธรณ์ขอให้คืนรถจักรยานยนต์ของกลางศาลอุทธรณ์ภาค 1
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนจำเลยฎีกาขอให้คืนรถจักรยานยนต์ของกลางศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยซุกซ่อนฝิ่นที่จำเลยมีไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตไว้ในยางครอบเบรกของรถจักรยานยนต์ของกลาง จึงถือได้ว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นยานพาหนะที่จำเลยได้ใช้ในการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดให้โทษ ซึ่งต้องริบตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 102พิพากษายืน
