คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยอาศัยอยู่ในที่ดินโฉนดเลขที่ ๑๙๗๑ ของโจทก์ ต่อมามีผู้ติดต่อขอซื้อที่ดินดังกล่าว โจทก์บอกเลิกการให้อาศัย ให้จำเลยขนย้ายบริวารและทรัพย์สินออกไป แต่จำเลยเพิกเฉย ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายเดือนละ ๕๖,๗๐๐ บาท ตั้งแต่เดือนสิงหาคม ๒๕๒๐ จนถึงวันฟ้องเป็นเงิน ๓๙๖,๙๐๐ บาท ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากที่พิพาท และให้จำเลยชำระค่าเสียหาย
จำเลยให้การว่า ห้างหุ้นส่วนจำกัด ส.มงคลบริการ เช่าบ้านและที่ดินจากโจทก์เดือนละ ๕๐๐ บาท จำเลยเป็นเพียงเจ้าหน้าที่ของห้างหุ้นส่วนจำกัด ส. มงคลบริการมิได้มีนิติสัมพันธ์กับโจทก์ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง โจทก์เสียหายไม่เกินเดือนละ ๕๐๐ บาท ขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลย และใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ ๒,๐๐๐ บาท
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า สำหรับฎีกาของจำเลยว่านายประชา จนิษฐ์ ทนายความคนเดิมของจำเลยทำหน้าที่เป็นทนายความให้จำเลยในขณะที่รับราชการเป็นข้าราชการประจำ เป็นการขาดคุณสมบัติของบุคคลที่จะเป็นทนายความตามพระราชบัญญัติทนายความ การดำเนินกระบวนพิจารณาของนายประชา จนิษฐ์ ในฐานะทนายความของจำเลยตั้งแต่ชั้นยื่นคำให้การแทนจำเลยตลอดมาทั้งหมดเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบขอให้เพิกถอนเสียให้จำเลยยื่นคำให้การและให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาและพิพากษาใหม่นั้น ก็ปรากฏตามคำร้องของจำเลยลงวันที่ ๒๙ กันยายน ๒๕๒๑ ในสำนวนว่านายประชา จนิษฐ์ จดทะเบียนเป็นทนายความมาก่อน ต่อมาจึงเข้ารับราชการเป็นข้าราชการของกรุงเทพมหานคร
ดังนั้น นายประชา จนิษฐ์ จึงมีสิทธิใช้ใบอนุญาตว่าความที่ได้รับไว้จากเนติบัณฑิตยสภาก่อนการเข้าเป็นข้าราชการได้ต่อไปจนกว่าใบอนุญาตนั้นจะสิ้นอายุความใน พระราชบัญญัติทนายความ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๔ มาตรา ๑๓ เมื่อไม่ปรากฏข้อเท็จจริงว่าในขณะที่นายประชา จนิษฐ์ เข้าทำหน้าที่เป็นทนายความให้จำเลยใบอนุญาตว่าความของนายประชาได้สิ้นอายุแล้ว นายประชาจึงมีสิทธิดำเนินกระบวนพิจารณาแทนจำเลยได้โดยชอบด้วยกฎหมาย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
