คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ตั้งนายสัญญา กรรมการของผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตาย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ
ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงเบื้องต้นรับฟังได้ว่า ผู้ตายถือหุ้นอยู่ในบริษัทผู้ร้อง ผู้ตายมิได้ทำพินัยกรรมและไม่มีทายาท ผู้ร้องเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายในการจัดการทำศพผู้ตาย
มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของผู้ร้องว่า ผู้ร้องเป็นผู้มีส่วนได้เสียในการจัดการมรดกของผู้ตายหรือไม่ ผู้ร้องอ้างว่า ผู้ร้องเป็นเจ้าหนี้บุริมสิทธิในค่าปลงศพตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 253 (2) เห็นว่า แม้ผู้ร้องจะเป็นผู้จัดการทำศพของผู้ตาย และได้ออกเงินค่าใช้จ่ายเพื่อการนี้ แต่ผู้ร้องไม่ได้เป็นผู้จัดการมรดก ไม่ได้เป็นบุคคลที่ผู้ตายแต่งตั้งไว้ให้มีหน้าที่จัดการทำศพ ไม่ได้เป็นบุคคลที่ทายาทมอบหมายให้มีหน้าที่จัดการทำศพ ไม่ได้เป็นผู้รับทรัพย์มรดกโดยพินัยกรรมหรือโดยสิทธิโดยธรรมเป็นจำนวนมากที่สุด หรือเป็นบุคคลที่ศาลเห็นสมควรตั้งให้จัดการทำศพ ดังนั้น ผู้ร้องจึงไม่มีอำนาจและตกอยู่ในหน้าที่ต้องจัดการทำศพตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1649 ค่าใช้จ่ายในการจัดการทำศพผู้ตายที่ผู้ร้องจ่ายไป จึงไม่เกิดมีหนี้เป็นคุณในการจัดการทำศพนั้น
อันอาจเรียกได้ตามบุริมสิทธิที่ระบุไว้ใน มาตรา 253 (2) ดังที่บัญญัติไว้ใน มาตรา 1650 ถือไม่ได้ว่าผู้ร้องเป็นผู้มีส่วนได้เสียที่จะใช้สิทธิร้องขอให้ตั้งผู้จัดการมรดกตามมาตรา 1713 ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษามานั้นชอบแล้ว ฎีกาของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ
