คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ครอบครองรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียน70-1513 กรุงเทพมหานคร โดยเช่ามาจากผู้มีชื่อ และต้องรับผิดชอบในความเสียหายใด ๆ ที่เกิดขึ้นกับรถตามสัญญาดังกล่าว จำเลยที่ 2ที่ 3 มีส่วนได้เสียและผลประโยชน์ร่วมกัน และเป็นตัวแทนตัวการซึ่งกันและกันเกี่ยวกับกิจการเดินรถโดยสารคันหมายเลขทะเบียนนม.03698 เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2525 จำเลยที่ 1 ขับรถโดยสารคันดังกล่าวไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2 ที่ 3 โดยความประมาทปราศจากความระมัดระวังพุ่งชนและเฉี่ยวท้ายรถฝ่ายโจทก์ทำให้หัวเก๋งและกระบะรถของโจทก์เสียหาย ข้าวสารที่บรรทุกมาเสียหายคนขับรถของโจทก์ได้รับบาดเจ็บ รวมเป็นค่าเสียหายทั้งสิ้น281,672.40 บาท จำเลยชำระค่ากู้รถและสินค้ากับข้าวสารที่เสียหายแก่โจทก์แล้ว
ขอให้บังคับให้จำเลยชำระค่าเสียหายที่จะต้องรับผิดอีก 258,784 บาท ให้แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ที่ 2 ให้การว่า นายผดุง พุ่มบัว ตัวแทนโจทก์กับจำเลยที่ 1 ที่ 2 ได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความระงับข้อพิพาทแล้ว โดยจำเลยตกลงซ่อมรถยนต์ให้โจทก์และชดใช้ค่าข้าวสารที่เสียหาย โจทก์ไม่ติดใจฟ้องร้องทางแพ่งและอาญาอีกต่อไป นายผดุงเป็นผู้มีอำนาจทำความตกลงกับจำเลยได้ หรือมิฉะนั้นโจทก์รู้อยู่แล้วยอมให้นายผดุงเชิดตัวเองออกเป็นตัวแทนโจทก์ โจทก์ได้ให้สัตยาบันการกระทำของนายผดุงโดยรับชำระหนี้บางส่วนจากจำเลยที่ 2 จึงไม่มีอำนาจฟ้องเรียกค่าเสียหายนอกจากที่ปรากฏในสัญญาประนีประนอมยอมความจำเลยที่ 3 ให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง
จำเลยที่ 1 ไม่ใช่ลูกจ้างและหรือขับรถในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 3 จำเลยที่ 2ที่ 3 มิได้มีส่วนได้เสียและผลประโยชน์ร่วมกัน สิทธิเรียกร้องของโจทก์ระงับไปแล้วโดยสัญญาประนีประนอมยอมความศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์แต่งตั้งให้นายผดุงเป็นตัวแทนโจทก์เจรจาตกลงเรื่องค่าเสียหายกับฝ่ายจำเลย โดยไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือ แต่ได้ให้สัตยาบันการกระทำของนายผดุงในฐานะตัวแทนของโจทก์ตามข้อตกลงเอกสารหมาย จ.6 โจทก์ต้องผูกพันในข้อตกลงดังกล่าว โดยโจทก์ไม่ต้องทำหนังสือมอบอำนาจให้นายผดุงเจรจาตกลงเรื่องค่าเสียหายตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 797,823 และเมื่อปรากฏตามข้อตกลงในเอกสารหมาย
จ.6 ว่า นอกจากค่าเสียหายเกี่ยวกับค่าซ่อมแซมรถยนต์คันหมายเลขทะเบียน 70-1513กรุงเทพมหานคร และค่าข้าวสารที่โจทก์เสียหายแล้ว ค่าเสียหายอย่างอื่น โจทก์ไม่ติดใจเรียกร้องจากจำเลยที่ 1 ที่ 2 อีกข้อตกลงดังกล่าวเป็นสัญญาประนีประนอมยอมความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 850 มีผลระงับข้อพิพาทระหว่างโจทก์กับจำเลยทั้งสาม ทำให้การเรียกร้องเกี่ยวกับหนี้มูลละเมิดซึ่งฝ่ายโจทก์ยอมสละนั้นระงับสิ้นไป และทำให้แต่ละฝ่ายได้สิทธิขึ้นใหม่ตามสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 852 คดีนี้โจทก์ฟ้องให้จำเลยทั้งสามชำระค่าเสียหายในมูลละเมิดเดิม ศาลล่างทั้งสองศาลพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน.
