คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทั้งสองกับจำเลยเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของนายโฮถุน หรือ โฮตุน กับนางยู้ โหตระภวานนท์ ต่อมานายโฮถุน และนางยู้ ถึงแก่กรรม จำเลยเป็นผู้ครอบครองทรัพย์มรดกแต่เพียงผู้เดียวและได้จำหน่ายที่ดินมรดกไปจนหมดสิ้น ซึ่งโจทก์ก็มีสิทธิได้รับส่วนแบ่งคนละหนึ่งในหกส่วน ขอให้บังคับจำเลยแบ่งเงินให้โจทก์คนละ 3,000,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันฟ้องจำเลยให้การว่า จำเลยได้แบ่งปันทรัพย์มรดกให้โจทก์ทั้งสองและทายาทเสร็จแล้ว
โจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกเกินกว่า 5 ปี นับแต่การแบ่งทรัพย์มรดกเสร็จสิ้น โจทก์ใช้สิทธิเรียกร้องเกินกว่า 1 ปีมิได้ใช้สิทธิเรียกร้องภายใน 10 ปีนับแต่เจ้ามรดกตาย ฟ้องจึงขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้องระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น
ผู้ร้องทั้งห้ายื่นคำร้องว่าผู้ร้องที่ 1 เป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของนายประสิทธิ์โหตระภวานนท์ ซึ่งเป็นบุตรของนายโฮถุน กับนางยู้ โหตระภวานนท์ ซึ่งถึงแก่กรรมไปแล้ว ผู้ร้องที่ 2 ถึงที่ 5 เป็นบุตรของผู้ร้องที่ 1กับนายประสิทธิ์ผู้ร้องทั้งห้าเป็นทายาทมีสิทธิรับมรดกสืบแทนนายประสิทธิ์จึงอาศัยสิทธิตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1749 และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57(1)ขอให้ศาลสั่งให้ผู้ร้องทั้งห้ามีสิทธิได้รับมรดกส่วนของนายประสิทธิ์ศาลชั้นต้นเห็นว่า ถ้าให้ผู้ร้องเข้ามาจะไม่สะดวกแก่การพิจารณาผู้ร้องมีสิทธิฟ้องเป็นคดีใหม่และต้องเสียค่าขึ้นศาลตามจำนวนทุนทรัพย์ที่เรียกร้อง คำร้องมิได้ระบุจำนวนทรัพย์มรดกและเสียค่าธรรมเนียมเพียง 20 บาท จึงไม่ถูกต้อง ให้ยกคำร้อง และในวันเดียวกันนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาคดีไปตามสัญญาประนีประนอมยอมความระหว่างโจทก์ทั้งสองกับจำเลยผู้ร้องทั้งห้าอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำสั่งศาลชั้นต้นที่ยกคำร้องสอด และให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่พิพากษาตามสัญญาประนีประนอมยอมความให้ศาลชั้นต้นพิจารณารับคำร้องสอดแล้วดำเนินคดีต่อไปโจทก์ทั้งสองและจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงปรากฏตามคำร้องสอดว่า
ผู้ร้องที่ 1 เป็นภริยาของนายประสิทธิ์ ผู้ร้องที่ 2 ถึงที่ 5 เป็นบุตรของนายประสิทธิ์ นายประสิทธิ์เป็นทายาทและถึงแก่กรรมภายหลังนายโฮถุนและนางยู้ เจ้ามรดก ผู้ร้องทั้งห้าจึงมีสิทธิรับมรดกของนายประสิทธิ์ที่มีอยู่ในกองมรดกทั้งมีสิทธิเรียกร้องให้จำเลยซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกและครอบครอบครองทรัพย์มรดกของนายโฮถุน และนางยู้ แบ่งทรัพย์มรดกให้ผู้ร้องทั้งห้าได้ เมื่อโจทก์ทั้งสองฟ้องขอให้จำเลยแบ่งทรัพย์ในกองมรดก และคดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้น ผู้ร้องทั้งห้าย่อมมีสิทธิร้องสอดเข้ามาในคดีเพื่อบังคับตามสิทธิของตนที่มีอยู่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57(1) และประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1749 ศาลชั้นต้นจะยกคำร้องสอดโดยอ้างว่าทำให้คดีล่าช้าไม่สะดวกแก่การพิจารณาพิพากษาหาได้ไม่
ส่วนในเรื่องค่าขึ้นศาล หากศาลชั้นต้นเห็นว่า ผู้ร้องทั้งห้าชำระไม่ครบถ้วนก็เป็นเรื่องที่มีอำนาจที่จะสั่งให้ชำระเพิ่มเติมเสียให้ครบถ้วนได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 18 ซึ่งหากผู้ร้องทั้งห้ามิได้ปฏิบัติตามข้อกำหนดของศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นจึงจะมีอำนาจสั่งไม่รับคำร้องสอดพิพากษายืน.
