คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า ที่ดินโฉนดที่ ๓๕๒๑ มีชื่อโจทก์ที่ ๑ กับขุนปาลวัฒน์วิไชยถือกรรมสิทธิ์ร่วมกัน ที่ดินแปลงนี้อยู่ติดกับที่ดินโฉนดที่ ๓๕๒๒ มีชื่อขุนปาลวัฒน์วิไชยเป็นผู้ถือกรรมสิทธิแต่ผู้เดียว ต่อมาไฟไหม้ตลาดตำบลสะแกกรัง ที่ดินทั้ง ๒ แปลง อยู่ในบริเวณเพลิงไหม้ กระทรวงเกษตราธิการได้ออกประกาศให้เจ้าของที่ดินในเขตตำบลสะแกกรังนำเจ้าพนักงานทำการรังวัดสอบเขตและปักหลักหมายเจตที่ดินใหม่ ขุนปาลวัฒน์วิไชยได้นำเจ้าพนักงานรังวัดสอบเขตที่ดินโฉนดที่ ๓๕๒๑ -๓๕๒๒ ต่อมากระทรวงเกษตราธิการได้ออกประกาศว่า ในการเดินสำรวจสอบเขตนี้ ได้ขยายมาตราส่วนแผนที่ให้มีขนาดใหญ่กว่าเดิน ให้บรรดาเจ้าของที่ดินนำโฉนดไปให้เจ้าพนักงานทำการผนึกแผนที่โฉนดให้ใหม่
ปรากฏว่าในการรังวัดใหม่ เนื้อที่ดินไม่เท่ากับเดิน คือ โฉนดที่ ๓๕๒๑ เนื้อที่ขาดไปจากเนื้อที่เดิม ๒ ไร่ ๑ งาน ๗๔ วา เป็น ๒ ไร่ ๘๑ วา โฉนดที่ ๓๕๒๒ เพิ่มขึ้นจาก ๓ งาน ๒๐ วา เป็น ๓ งาน ๗๔ วา แต่โฉนดทั้ง ๒ ฉบับยังไม่มีการแก้ไขเพราะโจทก์ที่ ๑ และขุนปาลวัฒน์วิไชยไม่นำไปให้เจ้าพนักงานแก้ จนเมื่อวันที่ ๑ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๙ ขุนปาลวัฒน์วิไชยวายชนม์ ผู้จัดการมรดกตามพินัยกรรมได้ขอรับมรดกโดยส่งโฉนดที่ ๓๕๒๑, ๓๕๒๒ ต่อจำเลยซึ่งดำรงตำแหน่งเจ้าพนักงานทะเบียนที่ดินจังหวัดอุทัยธานีเพื่อดำเนินการ จำเลยจึงได้ดำเนินการแก้ไข เนื้อที่ดินและผนึกแผนที่หลังโฉนดใหม่ให้ถูกต้องตรงตามโฉนดฉบับหลัง โจทก์จึงฟ้องเป็นคดีนี้ ขอให้เจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดอุทัยธานีเปลี่ยนแก้โฉนดและแผนที่หลังโฉนดที่ดินทั้ง ๒ แปลง ให้มีสภาพเดิมและให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๒,๐๐๐ บาท จำเลยต่อสู้ว่า การกระทำของจำเลยเป็นการชอบด้วยระเบียบแบบแผนของทางราชการและชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานทั้ง ๒ ฝ่าย พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยแก้โฉนดทั้ง ๒ ฉบับ ให้มีสภาพอย่างเดิม และใช้ค่าเสียหาย ๑๐ บาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า ขุนปาลวัฒน์วิไชยนำเจ้าพนักงานรังวัดสอบเขตโดยเจ้าของที่ดินร่วมอีกผู้หนึ่งมิได้รู้เห็นยินยอมด้วย การรังวัดสอบเขตจึงเป็นการไม่ชอบ จำเลยในฐานะเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดอุทัยธานี ก็ไม่มีอำนาจแก้โฉนดของโจทก์ได้ การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดและเกิดการเสียหายแก่โจทก์
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
