คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3515/2532

พ.ศ. 2532 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

จำเลยที่ 1 ยักยอกเงินของโจทก์แล้วหลบหนีไป แม้มีเงินประกันตัวและประกันตำแหน่งของจำเลยที่ 1 ที่โจทก์ยึดครองอยู่ แต่การขอหักกลบลบหนี้เป็นสิทธิของโจทก์ เมื่อโจทก์ไม่แสดงเจตนาขอหักกลบลบหนี้กับจำเลยที่ 1 จำเลยอื่นซึ่งต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1 จึงต้องรับผิดในหนี้เต็มจำนวน ส่วนเงินประกันดังกล่าวเป็นเรื่องที่ต้องปฏิบัติในชั้นบังคับคดี

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

ป.พ.พ. มาตรา 341 ป.พ.พ. มาตรา 342

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งห้าเป็นลูกจ้างโจทก์ จำเลยทั้งห้าผิดสัญญาจ้าง และไม่ปฏิบัติตามระเบียบคำสั่งของโจทก์ว่าด้วยการถอนเงินและจ่ายเงินโดยเคร่งครัด ทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งห้าร่วมกันใช้เงินตามฟ้องพร้อมดอกเบี้ย จำเลยที่ 1ที่ 5 ขาดนัดและขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 ให้การต่อสู้คดีหลายประการและว่าจำเลยที่ 1 มีเงินประกันตัวและเงินประกันตำแหน่งอยู่ที่โจทก์จำนวน 90,000 บาท โจทก์สามารถยึดเงินจำนวนดังกล่าวหักออกจากค่าเสียหายได้

คำพิพากษาศาลล่าง

ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยทั้งห้าร่วมกันใช้เงินพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยที่ 2ที่ 3 ที่ 4 อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4อุทธรณ์ว่า จำเลยที่ 1 หลบหนีคดีอาญา และไม่มีทรัพย์สินอื่นใดที่จะมาใช้หนี้แก่โจทก์ คงมีแต่เงินประกันตัวและเงินประกันตำแหน่งจำนวน90,000 บาท ที่โจทก์ยึดครองอยู่ หากศาลฎีกาพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง กรณีจะเป็นว่าโจทก์ได้รับชำระหนี้เกินกว่าค่าเสียหายที่แท้จริง

ศาลฎีกาวินิจฉัย

พิเคราะห์แล้ว การขอหักกลบลบหนี้เป็นสิทธิของโจทก์เมื่อโจทก์ไม่แสดงเจตนาขอหักกลบลบหนี้ จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4จึงต้องรับผิดในหนี้เต็มจำนวนตามฟ้อง และเงินประกันจำเลยที่ 1จำนวน 90,000 บาท ที่โจทก์ยึดครองอยู่นั้น เป็นเรื่องที่จะต้องปฏิบัติในชั้นบังคับคดีศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"

ผลคำพิพากษา

พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา: ศักดา โมกขมรรคกุล · สุพจน์ นาคะพินธุ · นำชัย สุนทรพินิจกิจ
แหล่งที่มา: เนติบัณฑิตยสภาแผนก

สืบค้นที่ศาลฎีกา

มีเรื่องคล้ายคดีนี้?

เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

ประเมินเรื่องฟรี หาทนายความ

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 319/2568

พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ. 2483 เป็นกฎหมายที่มีลักษณะเป็นวิธีสบัญญัติ แม้จะมีบทบัญญัติกล่าวถึงการหักกลบลบหนี้ไว้ก็เป็นกรณีที่ต้องพิจารณาตามหลักเกณฑ์ทั่วไปใน ป.พ.พ. ว่าด้วยหักกลบลบหนี้ มาตรา 341 ถึงมาตรา 348…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3729/2552

เจ้าพนักงานบังคับคดีมีหนังสืออายัดเงินค่าปรับและเงินชดเชยงานก่อสร้างตามสัญญาแบบปรับราคาได้ โดยห้ามมิให้ผู้ร้องจำหน่ายจ่ายโอนเงินดังกล่าวแก่จำเลยที่ 1 หรือบุคคลอื่นใด แต่ให้จัดส่งเงินดังกล่าวไปให้เจ้าพ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1748/2540

จำเลยที่ 1 เป็นหนี้ค่าภาษีอากรจากการประเมินของโจทก์ซึ่งถึงที่สุดแล้วเป็นจำนวนเงิน 3,094,123.24 บาท ต่อมาโจทก์ตรวจพบและทราบว่าจำเลยที่ 1 เป็นเจ้าหนี้จำเลยที่ 2 ตามคำพิพากษาเป็นเงินประมาณ384,610 บาท ซึ่…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2372/2528

พระราชบัญญัติล้มละลายฯ มาตรา 102 บัญญัติยกเว้นเฉพาะประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 341, 342 เท่านั้นว่า หนี้ซึ่งหักกลบลบกันไม่ได้ตาม มาตรา 341, 342 นั้นย่อม หักกลบลบกันได้ในกรณีที่ลูกหนี้ถูกพิทักษ์ทร…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2786/2526

จำเลยซื้อเครื่องปรับอากาศไปจากโจทก์และค้างชำระราคาอยู่ ต่อมาจำเลยมีหนังสือไปถึงโจทก์มีข้อความว่า "การเก็บบัญชีที่ค้างนั้นมีปัญหาเรื่องการติดตั้งเครื่องปรับอากาศล่าช้ามากทำให้ทางห้างฯ ต้องถูกปรับและเสี…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา