เนื้อความคำพิพากษา
เดิมจำเลยมอบอำนาจให้ โจทย์ซื้อที่ดินแปลงหนึ่งไว้ในนามของโจทย์ แลศาลฎีกาได้ วินิจฉัยในคดีที่ ๙๐๖/ ๒๔๖๙ ว่า โจทย์เปนผู้ออกทุนซื้อที่ไว้ก่อน แล โจทย์ให้จำเลยทำสัญญาเช่าที่นาทำต่อไปเพื่อเปนการตอบแทนเงินที่โจทย์ออก บัดนี้ปรากฏว่า จำเลยไม่ใช้เงินค่าเช่า โจทย์จึงฟ้องขอให้ใช้เงินค่าเช่าแลขับไล่ ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยใช้เงินค่าเช่า ศาลอุทธรณ์แก้ให้ขับไล่จำเลยด้วย จำเลยบางคนฎีกา ศาลฎีกาตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ว่า การที่ศาลอุทธรณ์ตัดสินขับไล่จำเลยนั้น เปนการบังคับจำเลยผิดจากคำพิพากษา ฎีกาที่ ๙๐๖/๒๔๖๙ ซึ่ง พิพากษาว่าที่รายนี้เปนของพวกจำเลย หาใช่เปนกรรมสิทธิของโจทย์ไม่
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตาม ศาลเดิม
