คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๒ โดยหาว่าจำเลยเป็นแพทย์ทำการผ่าตัดภรรยาโจทก์ เป็นเหตุให้ภรรยาโจทก์ตายโดยจำเลยประมาท ศาลโปริสภาพิพากษายกฟ้องโดยกล่าวว่าคดีโจทก์ไม่มีมูลจะฟ้องร้องได้ ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้โจทก์นำคดีฟ้องยังศาลอาญาได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลอุทธรณ์ไม่ได้วินิจฉัยนอกประเด็นดังข้อฎีกา และว่าการที่จะถือว่าคดีเป็นความมโนสาเร่อยู่ในอำนาจศาลโปริสภาตัดสินเองหรือทำไปในฐานไต่สวนมูลฟ้องนั้น ต้องแล้วแต่ข้อความที่ปรากฏในคำพิพากษาหรือคำสั่งศาลโปริสภา ซึ่งในคดีนี้ศาลโปริสภาทำไปในหน้าที่ไต่สวนมูลฟ้อง ส่วนข้อที่โจทก์อ้างประกาศห้ามเก็บคดีที่ศาลโปริสภาตัดสินแล้วมาฟ้องยังศาลสูงลงวันที่ ๓๐ มกราคม ร.ศ.๑๑๖ นั้น ประกาศนี้ไม่ห้ามคู่ความอุทธรณ์ฎีกาต่อศาลสูง คดีจึงไม่ต้องห้ามตามประกาศนั้น ให้ยกฎีกาจำเลย
