คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานตำรวจได้ใช้ให้เด็กอายุต่ำกว่า ๑๔ ปีไปซื้อสุราจากจำเลย โจทก์จึงมอบให้แก่เด็กไปจำเลยกลับมาจับโจทก์หาว่าขายสุราให้เด็กอายุต่ำกว่า ๑๔ ปีแล้วรายงานเท็จแลเป็นพะยานเท็จชั้นสอบสวนว่าโจทก์ขายสุราให้เด็ก โจทก์ต้องถูกขังอยู่ที่สถานีตำรวจ ๓-๔ ชั่วโมงจึงมีประกันไปได้โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๑๘-๑๕๘-๑๕๙-๒๗๐-๒๗๑-๑๔๒
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยมีผิด ๒ กะทง ฐานแกล้งจับโจทก์ไปตามมาตรา ๒๗๐ แลจำเลยร้องเรียนกล่าวโทษโจทก์มีผิดตามม. ๑๕๘ แลเมื่อความผิดของจำเลยต้องด้วยมาตรา ๑๕๘ แล้วจึงไม่มีผิดตาม ม.๑๑๘ ส่วนความผิดตาม ม.๑๔๒ นั้น ฟ้องของโจทก์กล่าวเพียงว่า จำเลยเป็นตำรวจภูธรประจำสถานีตำรวจบางบัวทองมีหน้าที่ดับทุกข์บำรุงสุขแก่ราษฎร หาได้กล่าวว่าจำเลยมีหน้าที่อย่างใดอย่างหนึ่งตามมาตรา ๑๔๒ ด้วยไม่ จึงลงโทษจำเลยตามมาตรานี้ไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้รวมกะทงลงโทษจำเลย ม.๑๕๘-๒๗๐ มีกำหนด ๓ เดือน
