คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยถูกศาลพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลาย โจทก์นำเจ้าพนักงานยึดทรัพย์ในร้านยี่ห้อกวงฮะว่าเป็นทรัพย์ของจำเลยผู้ล้มละลาย
ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ว่าเป็นของตน เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์สอบสวนแล้วสั่งยกคำร้อง ศาลแพ่งมีคำสั่งกลับให้คืนทรัพย์ที่ยึดให้ผู้ร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำสั่งศาลแพ่งให้ยกคำร้องขัดทรัพย์ตามคำสั่งของเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกาทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินว่าเรื่องนี้สืบเนื่องมาจากคดีล้มละลาย ศาลจะต้องพิจารณาและพิพากษาตาม พ.ร.บ.ลักษณล้มละลาย แม้คดีจะมีทุนทรัพย์มากน้อยเท่าไรก็ฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ ประมวลวิธีพิจารณาความแพ่งมิได้ทับหรือยกเลิก พ.ร.บ.ล้มละลาย ม.๗๙ ส่วนฎีกาในข้อกฎหมายที่ว่าเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์สั่งให้ผู้ร้องนำพะยานมาสืบก่อนไม่ชอบนั้น เห็นว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับคดีล้มละลายเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ไต่สวนตาม พ.ร.บ.ล้มละลาย หาใช่เรื่องขัดทรัพย์ธรรมดาซึ่งต้องพิจารณาตามประมวลวิธีพิจารณาแพ่งไม่ เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์เห็นสมควรก็อาจสั่งให้ผู้เกี่ยวข้องนำพะยานมาสืบก่อนหรือหลังก็ได้ส่วนที่ว่า ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคดีผิดจากคำพะยานในท้องสำนวนนั้น ได้ตรวจดูแล้วไม่เห็นเป็นเช่นนั้น
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้ยกฎีกาของผู้ร้องขัดทรัพย์เสีย
