คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้มีดแทงนายสาเหร็บถึงแต่ความตายโดยเจตนาฆ่าให้ตาย ขอให้ลงโทษ จำเลยต่อสู้ว่า ใช้มีแทงนายสาเหร็บโดยความจำเป็นเพื่อป้องกันชีวิต ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยแทงผู้ตายเนื่องจากวิวาทต่อสู้กันบนถนนหลวง โดยผู้ตายไปร้องด่าท้าทายจำเลยก่อนจำเลยจึงออกไปต่อสู้ ไม่ใช่เป็นการป้องกันตัว จำเลยมิได้เจตนาฆ่า พิพากษาว่าจำเลยผิดตาม ก.ม. อาญา ม. ๒๕๑ จำคุก ๕ปี ลดโทษตาม ม.๕๙ ให้ ๒ ใน ๕ คงจำคุก ๓ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าให้ลดโทษจำเลยฐานยั่วโทษะตาม ก.ม. อาญา ม. ๕๕ ลงกึ่งหนึ่งจากโทษจำคุก ๕ ปี ตาม ม.๒๕๑ คงเหลือ ๒ ปี ๖ เดือน และลดโทษตาม ม. ๕๙ อีก ๒ ใน ๕ คงจำคุก ๑ ปี ๖ เดือน โจทก์จำเลยฎีกา โจทก์ว่าในกรณีวิวาทจะอ้างว่าป้องกันหรือยั่วโทษะไม่ได้ จำเลยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ว่าศาลอุทธรณ์แก้ไขมาก ศาลฎีกาพึงรับวินิจฉัยตลอดถึงข้อเท็จจริง และเห็นว่าการที่ฝ่ายหนึ่งยั่วโทษะเพื่อให้อีกฝ่ายหนึ่งเข้าต่อสู้กันก็อาจลดโทษฐานยั้วโทษะได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
