คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าตั๋วพิมพ์รูปพรรณเปนของนายเปล่งนางอึ่งพี่ชายแลพี่สะใภ้จำเลยต่อมานายเปล่งตาย จำเลยได้นางอึ่งเปนภรรยาโคแลตั๋วพิมพ์รูปพรรณตกมาเปนของจำเลย ๆ จะโอนขายโครายนี้ให้แก่ ร. จำเลยจึงไปแจ้งต่ออำเภอว่าจำเลยชื่อเปล่ง อำเภอหลงเชื่อจึงจัดการโอนให้ไป โดยจำเลยลงชื่อนายเปล่งปลอม จึงขอให้ลงโทษตามบท ๒๒๔-๒๒๕-๒๒๖-๗๑
จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิด ๒ บท คือมาตรา ๒๒๕ - ๒๒๖ แต่ให้ลงบทที่หนักบทเดียว จำคุกจำเลย ๓ ปี ลดสารภาพคงจำคุกจำเลย ๑ ปี ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยมีผิดตามบท ๒๒๖ บทเดียวให้จำคุก ๖ เดือน ลดสารภาพคงจำคุกจำเลย ๓ เดือน ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลเดิม เที่ยวฎีกาที่ ๔๔๔/๒๔๖๔