คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสี่กระทำผิดหลายกรรมคือใช้อาวุธปืนยิง ส. ถึงแก่ความตายโดยเจตนาฆ่า และได้ร่วมกันพยายามฆ่าผู้เสียหายอื่นอีกหลายคนโดยใช้อาวุธปืนยิงขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 83, 91 ริบของกลางจำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ริบของกลางโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 และประกอบมาตรา 80 แต่ให้ลงโทษตามมาตรา 288 ซึ่งเป็นบทหนักให้จำคุกคนละ 15 ปี คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้ 1 ใน 3 คงจำคุกคนละ 10 ปี ของกลางให้ริบจำเลยทั้งสี่ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ทางนำสืบของโจทก์ได้ความเพียงว่าจำเลยทั้งสี่กับนายแม้วสมคบกันไปทำร้ายผู้อื่นเท่านั้น พยานหลักฐานโจทก์ยังฟังไม่ได้ว่า จำเลยทั้งสี่รู้ว่านายแม้วมีอาวุธปืนไปด้วย การวิวาทชกต่อยระหว่างฝ่ายจำเลยกับอีกฝ่ายหนึ่งก็ไม่ปรากฏว่ามีการใช้อาวุธใด ๆ นายแม้วใช้อาวุธปืนยิงถูกผู้ตายและผู้เสียหายขณะที่ฝ่ายจำเลยกำลังหนีออกไปจากที่เกิดเหตุ ดังนี้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า หากจำเลยทั้งสี่กับพวกมีเจตนาร่วมกันมาเพื่อใช้อาวุธปืนฆ่าผู้อื่นแล้ว ก็คงจะมีการใช้อาวุธปืนในโอกาสแรกที่ไปถึงที่เกิดเหตุ พฤติการณ์แห่งคดีนี้จึงยังฟังไม่ได้ว่าการที่นายแม้วใช้อาวุธปืนยิงถูกผู้ตายและผู้เสียหายนั้นจำเลยทั้งสี่มีเจตนาร่วมกระทำผิดด้วย จำเลยทั้งสี่จึงไม่มีความผิดตามฟ้อง เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยทั้งสี่กับนายแม้วร่วมกับพวกพากันไปทำร้ายผู้อื่นและมีการต่อสู้ชกต่อยกันแต่ฝ่ายจำเลยสู่ไม่ได้ ขณะกำลังหลบหนีออกไปจากที่เกิดเหตุนายแม้วใช้อาวุธปืนยิงอีกฝ่ายซึ่งไล่ตามมากระสุนปืนถูกผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บบาดเจ็บสาหัส และถูกนายสมศักดิ์ถึงแก่ความตายเช่นนี้ จำเลยทั้งสี่ย่อมมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290, 295 และ 297 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดกรรมเดียว
ผิดต่อกฎหมายหลายบท ต้องลงโทษตามมาตรา 290 ซึ่งเป็นบทหนักที่สุดและศาลฎีกามีอำนาจลงโทษจำเลยทั้งสี่ตามมาตรา 290 ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 290, 295, 297 ลงโทษตามมาตรา 290 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุกคนละ 6 ปีคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยทั้งสี่มีประโยชน์แก่การพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกคนละ 4 ปี ของกลางริบ
