คำฟ้องและคำให้การ
มูลกรณีสืบเนื่องมาจากโจทก์มอบอำนาจให้นายวีระ อัมพรกลิ่นแก้ว ฟ้องจำเลยเกี่ยวกับความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คแทน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งให้ประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ชั้นพิจารณา ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าโจทก์ไม่ได้มอบอำนาจให้ผู้รับมอบอำนาจฟ้องคดีนี้ พิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์มีนายวีระ อัมพรกลิ่นแก้ว และนายบุญเฟื่อง สยามวาลา เบิกความว่า ได้ส่งหนังสือมอบอำนาจ เอกสารหมาย จ.๑ ไปให้โจทก์ลงลายมือชื่อพร้อมคำแปลภาษาอังกฤษที่ประเทศเยอรมนี โจทก์ลงลายมือชื่อมอบอำนาจมาให้ เมื่อนายวีระยื่นฟ้องจำเลยและอ้างว่าได้รับมอบอำนาจจากโจทก์แล้ว จำเลยก็มิได้ยื่นคำร้องขอให้ศาลทำการสอบสวนถึงอำนาจฟ้องของนายวีระ จำเลยคงเบิกความว่า เคยเห็นลายมือชื่อโจทก์มาก่อน ลายมือชื่อผู้มอบอำนาจเอกสารหมาย จ.๑ ท้ายฟ้อง ไม่ใช่ลายมือชื่อของโจทก์ เนื่องจากไม่เหมือนกับที่โจทก์ลงลายมือชื่อในเอกสารต่าง ๆ ที่เคยส่งให้จำเลย ส่วนจะเป็นลายมือชื่อโจทก์หรือไม่ ไม่ยืนยัน แต่จำเลยก็มิได้นำเอกสารที่มีลายมือชื่อโจทก์มาแสดงต่อศาล จึงเป็นการเบิกความที่เลื่อนลอย
ไม่อาจรับฟังได้ ส่วนที่จำเลยนำนายชัยพจน์ ตีระวนิช มาเบิกความว่า พยานประจำฝ่ายสัญชาติและนิติกรกระทรวงการต่างประเทศ มีหน้าที่รับรองเอกสารสำหรับใช้ในราชการทั้งในและต่างประเทศ หนังสือมอบอำนาจเอกสารหมาย จ.๑ ไม่ได้ทำต่อหน้าเจ้าหน้าที่เกี่ยวกับนิติกรของประเทศนั้น ๆ และเจ้าหน้าที่สถานทูตไทยไม่ได้รับรอง เมื่อนำมาใช้ในประเทศไทยโดยทางราชการแล้ว ไม่ได้รับความเชื่อถือว่าใช้ได้นั้น เห็นว่า แม้หนังสือมอบอำนาจของโจทก์จะไม่มีเจ้าหน้าที่สถานทูตไทยในประเทศเยอรมนีรับรองมา แต่ศาลชั้นต้นก็มิได้สอบสวนและจำเลยก็ไม่ร้องขอให้ศาลสอบสวนถึงอำนาจฟ้องของนายวีระก็ถือว่าศาลและจำเลยมิได้สงสัยอำนาจฟ้องของนายวีระ เมื่อจำเลยไม่มีหลักฐานมาสืบหักล้างว่า ลายมือชื่อผู้มอบอำนาจไม่ใช่ของโจทก์ ก็ฟังได้ว่าโจทก์มอบอำนาจให้นายวีระฟ้องคดีโดยถูกต้อง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
