คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นคนต่างด้าวมีใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวแล้วแต่ขาดต่ออายุใบสำคัญนั้น ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. 2493 และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2495จำเลยให้การว่าเป็นคนเกิดในประเทศไทยศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเกิดในประเทศไทย พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาเป็นข้อกฎหมายศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อฟังว่าจำเลยเกิดในประเทศไทยแล้วแม้จำเลยจะถือใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว และขาดต่ออายุใบสำคัญนั้นก็ไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าวพ.ศ. 2493 มาตรา 20 และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว(ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2495 มาตรา 5 เพราะคำว่าผู้ใดในมาตราเหล่านี้หมายความถึงคนต่างด้าวเท่านั้นพิพากษายืน
