พ.ศ. 2479 ศาลฎีกา
ฟ้องว่าลักทรัพย์และขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์จะลงโทษจำเลยฐานรับของโจรไม่ได้
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๙๓
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ กล่าวว่าพะยานโจทก์ยังไม่พอจะฟังลงโทษจำเลยได้
โจทก์อุทธรณ์ ขอให้ลงโทษจำเลยฐานรับของโจร ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า โจทก์มิได้กล่าวในฟ้องว่าจำเลยรับของโจรทั้งมิได้ขอให้ลงโทษฐานรับของโจรข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้องว่าจำเลยทำการลักทรัพย์ ทางพิจารณาปรากฎว่าจำเลยทำการรับของโจรเช่นนี้จะลงโทษจำเลยมิได้ และทั้งโจทก์มิได้อ้างว่าพลั้งพลาดอ้างบทมาตราผิด
จึงพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์
โจทก์บรรยายฟ้องอ้างว่า จำเลยทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน ในท้องถนนหลวงถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม. 254 เมื่อทางพิจารณาได้ความว่า บาดแผลที่จำเลยกระทำร้ายคู่วิวาทอีกฝ่ายหนึ่งไม่ถึงบาดเจ็บ เมื่อโจท…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1712/2497โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำร้ายร่างกายผู้เสียหาย ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยและผู้เสียหายวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันตัวต่อตัว ศาลก็ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกาย(มาตรา 254)ได้ ไม่ใช่เป็นเรื่องข้อเท็จจริงที่ได้…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1231/2496ใช้ปืนสั้นตีเขามีบาดแผลฟกช้ำโลหิตซับที่ใต้ขมับขวา 1 แห่ง ฟกช้ำที่แก้มซ้าย 3 แห่ง และที่ข้อมือซ้ายถูกของมีคมอีก 1 แห่ง ย่อมถือได้ว่าเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1213/2496โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยปล้นทรัพย์ และว่าในการปล้นจำเลยได้ใช้สาตราวุธตีและแทงผู้เสียหายคนหนึ่งโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย จนผู้เสียหายคนนั้นตาย และตีและแทงทำร้ายผู้เสียหายอีกคนหนึ่งถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลั…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 751/2486โจทฟ้องว่าจำเลยกะทำผิดวันที่ 13 เมสายน 2486 ทางพิจารนาได้ความว่าจำเลยกะทำผิดวันที่ 14 เมสายน 2486 ก็ต้องตัดสินยกฟ้อง ถ้าปรากตว่าข้อเท็ดจิงที่กล่าวไนฟ้องต่างกับข้อเท็ดจิงที่ได้ความตามทางพิจารนาแล้วสาลก…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
