คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์จำเลยต่างฟ้องกันว่าผิดสัญญาเรียกเงินคืน และเรียกค่าเสียหายต่างฝ่ายต่างให้การต่อสู้หลายประการก่อนวันนัดสืบพยาน ศาลชั้นต้นนัดพร้อมสั่งรวมพิจารณา เรียกนายทองแดงเป็นโจทก์นางจรวยพรเป็นจำเลย คู่ความมีข้อโต้เถียงกัน4 ข้อ คือ (1) โจทก์ได้ชำระเงินแก่จำเลยแล้ว 90,800 บาทหรือ 80,800 บาท(2) โจทก์หรือจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญา (3) ถ้าโจทก์ผิดสัญญา จำเลยควรได้รับค่าเสียหายเท่าใด (4) สิทธิฟ้องร้องของโจทก์ขาดอายุความหรือไม่ ประเด็นข้ออื่น ๆ นอกจากนี้คู่ความขอสละไม่โต้เถียงกัน ฝ่ายโจทก์รับนำสืบก่อนทุกข้อ เว้นแต่ข้อ 4 เป็นปัญหาข้อกฎหมายศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า ข้อ (1) โจทก์ชำระเงินไถ่ถอนแล้ว 80,800 บาท ข้อ (2)
โจทก์ไม่ได้ผิดสัญญา ข้อ (3) โจทก์ไม่ผิดสัญญาจำเลยจึงเรียกค่าเสียหายไม่ได้และริบเงินผ่อนส่งก็ไม่ได้ ข้อ (4) คดียังไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยคืนเงิน 80,800 บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยและยกฟ้องของจำเลยโจทก์จำเลยต่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้จำเลยคืนเงินแก่โจทก์ 20,800 บาทพร้อมทั้งดอกเบี้ยโจทก์จำเลยต่างฎีกาก่อนวินิจฉัยถึงประเด็นที่คู่ความตั้งกันไว้ ศาลฎีกาได้วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ว่า เมื่อพิจารณาดูตามฟ้องและคำให้การแล้วไม่มีฝ่ายใดอ้างเกี่ยวถึงเรื่องยืดเวลาสัญญาขายฝาก เห็นว่าทั้งสองฝ่ายไม่มีเจตนาให้ไถ่ถอนการขายฝาก ฉะนั้น ในคดีนี้จึงไม่มีประเด็นเรื่องยืดเวลาสัญญาขายฝาก แล้ว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยตามประเด็นที่ตั้งกันไว้ดังนี้ (1) เมื่อพิจารณาในทางหลักฐานสัญญากู้ซึ่งมีชื่อมารดาจำเลยเป็นผู้ให้กู้และมารดาจำเลยมิได้เข้ามาเป็นคู่ความด้วย จะวินิจฉัยชี้ขาดไปในคดีนี้อันเป็นผลกระทบกระเทือนถึงบุคคลภายนอกหาชอบไม่ โจทก์จึงเรียกคืนจากจำเลยในคดีนี้ไม่ได้ (2) พิจารณาจากหลักฐานและเหตุผลอย่างอื่นประกอบการที่โจทก์ต้องเพิ่มเงินราคาแก่จำเลยอีก 50,000 บาทสำหรับระยะเวลาเพียง 6 เดือนเท่านั้นดูจะเป็นการเกินสมควรมากไป ฉะนั้น ข้อเท็จจริงจึงฟังไม่ได้ว่าตกลงกันให้ชำระเงินภายใน 6 เดือนนับแต่วันครบกำหนดไถ่ถอนดังข้ออ้างของจำเลย คงฟังได้ว่าโจทก์ไม่ได้เป็นฝ่ายผิดสัญญา เมื่อโจทก์ไม่ได้ผิดสัญญาจำเลยก็เรียกค่าเสียหายจากโจทก์ตามประเด็นข้อ 3 ไม่ได้
โจทก์อยู่ในที่พิพาทเพราะจำเลยให้อาศัยอยู่ที่จำเลยขายได้ราคาต่ำกว่าราคาที่ตกลงจะขายให้โจทก์ 60,000 บาทนั้นศาลเห็นว่า การซื้อฝากย่อมรับซื้อต่ำกว่าราคาธรรมดา แต่โจทก์กลับขายไปต่ำกว่าราคาซื้อฝาก และไม่มีข้อตกลงเรื่องริบเงินที่ให้ได้ จำเลยจึงต้องคืนเงินที่ผ่อนชำระประเด็นสุดท้ายเรื่องอายุความ แม้จะถือว่าอายุความเพียง 1 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 419 โจทก์ก็ฟ้องคดีภายในกำหนดนั้นแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
