คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่าที่พิพาทพร้อมด้วยเรือนตึกเป็นมรดกของมารดาโจทก์ และตกได้แก่โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่าทรัพย์พิพาทเป็นของสามีจำเลย และตกได้แก่จำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ และวินิจฉัยข้อกฎหมายที่โจทก์ฎีกาว่า มาตรา ๘๙ วรรค ๑(ก) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งที่บัญญัติถึงการที่ผู้นำสืบพยานภายหลังสืบพยานหักล้างหรือเปลี่ยนแปลงแก้ไขถ้อยคำพยานของฝ่ายที่นำสืบก่อนเฉพาะเมื่อข้อความที่ผู้นำสืบภายหลังเป็นข้อความที่พยานของฝ่ายนำสืบก่อนเป็นผู้รู้เห็นอยู่ด้วยเท่านั้น กฎหมายจึงบัญญัติให้ผู้นำสืบภายหลังถามค้านไว้ก่อน เพื่อให้พยานผู้นั้นอธิบายข้อความที่ตนรู้เห็นในข้อที่ฝ่ายหลังนี้นำสืบไว้เสียก่อน เพื่อป้องกันมิให้ฝ่ายหลังเอาเปรียบโดยนำสืบหักล้างไม่ให้ฝ่ายแรกรู้ตัว ไม่มีโอกาสเสนอพยานหลักฐานครบถ้วน เป็นการเสียความยุติธรรม คดีนี้ ข้อที่จำเลยถามพยานจำเลยไม่ใช่ข้อที่พยานโจทก์รู้เห็น และไม่มีข้อความใดที่จะต้องถามค้านพยานโจทก์คนใดไว้ก่อนเพื่อให้พยานโจทก์คนนั้นอธิบายดังที่มาตรา ๘๙ บัญญัติไว้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
