คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าห้องโจทก์ค่าเช่าเดือนละ 500 บาท และเช่าที่ดินอีก 2 แปลง ค่าเช่าเดือนละ 160 บาท จำเลยผิดสัญญาไม่ชำระค่าเช่า โจทก์จึงบอกเลิกสัญญาเช่า จำเลยไม่ยอมออกจากที่เช่าจึงขอให้ศาลบังคับ และให้จำเลยใช้ค่าปรับและค่าเสียหายจำเลยต่อสู้ว่า สัญญาเกิดขึ้นโดยกลฉ้อฉลเป็นโมฆะ เพราะโจทก์หลอกลวงให้จำเลยลงชื่อในสัญญาเช่าว่า เช่ากัน 17 เดือน ค่าเช่าห้องเดือนละ 24.50 บาท ค่าเช่าที่ดิน 50 บาท โจทก์ตกเติมและปิดบังสาระสำคัญตอนที่ว่า เมื่อพ้น 17 เดือนแล้วให้คิดค่าเช่าห้องเป็นเดือนละ 500 บาท ค่าเช่าที่ดินเดือนละ 160 บาท สัญญานี้ฝ่าฝืนพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าศาลชั้นต้นเชื่อว่าจำเลยเข้าใจผิดในสาระสำคัญแห่งสัญญา เป็นโมฆะ จำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า จำเลยสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรมจริง จึงเป็นโมฆะ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
