คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภริยานอกกฎหมายและเป็นผู้จัดการมรดกของนายเลวิส อี ครอสส์ ผู้ตาย ขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระค่าเช่าและดอกเบี้ยให้จำเลยที่ ๑ คืนทรัพย์ที่เช่า หากไม่สามารถคืนได้ให้ใช้ราคาแทน
จำเลยทั้งสามให้การว่า ทรัพย์ที่เช่าตามฟ้องเป็นของจำเลยที่ ๒มิใช่ของผู้ตาย โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ส่งคืนทรัพย์ตามรายการเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข ๓ ให้แก่โจทก์ หากไม่สามารถคืนได้ให้ใช้ราคาเป็นเงิน ๑๐๐,๐๐๐ บาท คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยก และยกฟ้องโจทก์ที่เกี่ยวกับจำเลยที่ ๑ ที่ ๓ โจทก์และจำเลยที่ ๒ อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์และจำเลยที่ ๒ ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์และจำเลยที่ ๒ ต่างฎีกาโต้แย้งราคาเครื่องจักรที่พิพาทกันตามเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข ๓ โดยโจทก์ฎีกาว่ามีราคา ๘๐๐,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๒ ฎีกาว่ามีราคาเพียง ๓๐,๐๐๐ บาทฎีกาของโจทก์และจำเลยที่ ๒ ดังกล่าว แม้ได้โต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่า ศาลอุทธรณ์กำหนดให้ใช้ราคาทรัพย์เป็นเงิน ๑๐๐,๐๐๐ บาทเป็นการไม่ถูกต้อง แต่จำเลยที่ ๒ ไม่มีคำขอให้ศาลฎีกาพิพากษาแก้ไขราคาทรัพย์ให้ ในชั้นอุทธรณ์โจทก์และจำเลยที่ ๒ ก็ได้อุทธรณ์ในลักษณะเดียวกัน และทั้งโจทก์กับจำเลยที่ ๒ ไม่มีคำขอบังคับเช่นเดียวกัน ศาลอุทธรณ์จึงไม่ได้วินิจฉัยให้ ถือว่าฎีกาของโจทก์และจำเลยที่ ๒ เกี่ยวกับราคาทรัพย์เป็นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแต่ศาลอุทธรณ์และฎีกาของจำเลยที่ ๒ ไม่มีคำขอบังคับ ศาลฎีกาจึงไม่วินิจฉัยให้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.