พ.ศ. 2479 ศาลฎีกา
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกระทำผิดฐานรับของโจรศาลจะลงโทษจำเลยฐานรับของโจรไม่ได้
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันลักกระบือของเจ้าทรัพย์ไป ขอให้ลงโทษตาม ม.๒๙๔ ทางพิจารณาได้ความว่ากระบือของกลางจับได้ที่จำเลยโดยจำเลยได้รู้อยู่ว่าเป็นของร้ายได้มาจากการกระทำผิด
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์บรรยายข้อเท็จจริง แลมีประสงค์จะขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์ ในการพิจารณากลับปรากฎว่าจำเลยรับของโจร ศาลอุทธรณ์จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ตามบทบัญญัติใน ม.๑๙๒ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญานั้นชอบแล้ว
พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักโคไป ต่อมาจำเลยรับไถ่ถอนโครายนี้ไว้ จำเลยจึงได้ลักหรือรับของของโจรโครายนี้ ต้องถือว่าฟ้องโจทก์บรรยายความผิดฉะเพาะฐานลักทรัพย์เท่านั้น ฐานรับของโจร+จะนับว่าเป็นข้อหาด้วยหาได้ไม่ฎีกา…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 963/2517จำเลยที่ 1 กับที่ 2 เคยมีเรื่องชกต่อยกันวันเกิดเหตุ จำเลยที่ 2,3 กับพวกไปคอยทีอยู่ พอจำเลยที่ 1 เดินผ่านมา จำเลยที่ 2,3 ยิงจำเลยที่ 1 ราว 4,5 นัด จำเลยที่ 1 วิ่งหนีจำเลยที่ 2, 3 ยังยิงมาทางจำเลยที่ 1…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 277/2490ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ของผู้มีชื่อ ทางพิจารณาได้ความว่าผู้นั้นเป็นเพียงผู้ดูแลรักษาทรัพย์นั้นดังนี้ ถือว่าผู้นั้นเป็นผู้เสียหาย ไม่ใช่ข้อเท็จจริงต่างกับฟ้องฟ้องกล่าวถึงทรัพย์ที่ถูกคนร้ายลักไปแล้วกล่าวว…
คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2486 (เลขอ้างอิง 88617)โจทฟ้องว่ากะบือถูกคนร้ายลักไป ต่อมาจับกะบือได้จากจำเลยโดยจำเลยเปนผู้ร้ายลักหรือรับไว้โดยรู้ว่าเปนของร้าย ขอไห้ลงโทสตาม ม. 293,321. ดังนี้ไม่เปนฟ้องเคลือบคลุม.
คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2486 (เลขอ้างอิง 88523)ฟ้องว่าของถูกคนร้ายลักไปแล้วจับจำเลยได้พร้อมด้วยของร้ายโดยจำเลยลักหรือรับไว้โดยรู้ว่าเปนของร้าย ทางพิจารนาได้ความว่ารับของโจร ลงโทสได้ไม่เปนฟ้องเคลือบคลุม
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
