พ.ศ. 2468 ศาลฎีกา
ทำร้ายผิดตัวพยาบาท
ตั้งใจจะทำร้ายผู้หนึ่งโดยอาฆาฏ แล้วไปทำร้ายผู้อื่นผิดตัวถึงตายโดยความสำคัญผิด ฎีกาตัดสินว่ามีความผิดฐานฆ่าผู้นั้นตายโดยความพยาบาทมาดหมายตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๓ ประกอบด้วยมาตรา ๔๔ แห่งกฎหมายอาญา ตามแบบอย่างซึ่งศาลฎีกาได้เคยพิพากษาไว้เป็นบันทัดฐานแล้ว
ในคดีฟ้องหย่าและขอแบ่งทรัพย์หรือขอเป็นผู้จัดการทรัพย์นั้นเมื่อโจทก์ตายในระหว่าง ฎีกาคดีก็เป็นระงับไป ศาลฎีกาต้องสั่งจำหน่ายคดี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 221/2468ศาลเดิมตัดสินจำคุกจำเลย ๓ ปี ตามมาตรา ๒๕๖ ข้อ ๘ แห่งกฎหมายลักษณอาญา ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๔ จำคุก ๒ ปีโดยฟังข้อเท็จจริงว่าไม่เปนบาดแผลสาหัส จำเลยฎีกาเถียงข้อเท็จจริงว่าไม่ควรมีผิด ฎีกาวินิจฉัยว…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1198/2498จำเลยที่ 1 อาฆาตผู้เสียหาย ได้พยายามหลายครั้งที่จะทำลายชีวิตผู้เสียหายต่อเนื่องกันมา ที่สุดได้จ้างจำเลยที่ 2 ให้ไปยิงผู้เสียหาย หากไม่ถูกที่สำคัญจึงไม่ตาย ดังนี้ความผิดของจำเลยที่ 2 ผู้ลงมือกระทำต้องป…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1213/2496โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยปล้นทรัพย์ และว่าในการปล้นจำเลยได้ใช้สาตราวุธตีและแทงผู้เสียหายคนหนึ่งโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย จนผู้เสียหายคนนั้นตาย และตีและแทงทำร้ายผู้เสียหายอีกคนหนึ่งถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลั…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 143/2483ผู้รับมฤดกตกลงแบ่งที่นามฤดกและได้เข้าปกครองเป็นส่วนสัดแล้ว ย่อมสมบุรณ์โดยไม่ต้องมีหนังสือสัญญาและคดีชะนิดนี้ไม่อย ู่ในอายุความมฤดก 1 ปี
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
