Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 507/2496

พ.ศ. 2496 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

จำเลยเป็นคนงานของกรมทางผู้บังคับบัญชาใช้ให้จำเลยเฝ้าฟืนหลาของกรมทางไว้ไม่ให้เป็นอันตรายสูญหาย ดังนี้ ถือว่าฟืนหลานั้นไม่ได้อยู่ในความยึดถือครอบครองของจำเลย แต่อยู่กับผู้บังคับบัญชาจำเลย ฉะนั้นเมื่อจำเลยเอาฟืนเหลานั้นไปโดยทุจริตจำเลยก็ย่อมมีความผิดฐานลักทรัพย์, มิใช่ยักยอกทรัพย์

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288 กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 314 ป.พ.พ. มาตรา 1367

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องหาว่า นายเทียจำเลย สมคบกับนางสำอางค์จำเลยในคดีอาญาคำที่ ๑๖/๒๔๙๕ เป็นคนร้ายลักฟืน ๑๙ คิวบิคเมตร ราคา ๑๔๒๕ บาท ของกองทาง ซึ่งเป็นทรัพย์สำหรับใช้ในราชการกรมทาง อยู่ในความดูแลรักษาของนายวิทย์ไป ขอให้ ลงโทษ จำเลยปฏิเสธ

คำพิพากษาศาลล่าง

ศาลชั้นต้นพิจารณาคดี ๒ สำนวนรวมกันฟังว่า นายเทียนจำเลยเป็นผู้ดูแลรักษาฟืนรายนี นายเทียจำเลยสมคบกับนาย สำอางค์จำเลยเอาฟืนไปจึงผิดฐานยักยอก ไม่ใช่ลักทรัพย์ จึงพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญมาตรา ๒๙๔ จำคุกคนละ ๑ ปี ๖ เดือน นายเทียนจำเลยผู้เดียวฎีกา ศาลฎีกาตรวจประชุมปรึกษาแล้ว ทางพิจารณาได้ความว่า นายเทียจำเลยเป็นคนงานของกรมทาง อยู่ในบังคับบัญชาของนายวิทย์ ๆ มีหน้าที่ดูแลรักษาฟืนหลาของกรมทาง นายวิทย์ใช้ให้จำเลยเฝ้าฟืนของกลางไว้ไม่ให้ เป็นอันตรายสูญหายเท่านั้น ฟืนของกลางไม่ได้อยู่ในความยึดถือครอบครองของนายเทียนจำเลย แต่อยู่กับนายวิทย์ การที่นายเทียนจำเลยสมคบกับนายสำอางค์จำเลย ขนเอาฟืนของกลางไปโดยทุจริต จึงต้องมีความผิดฐานลักทรัพย์

ผลคำพิพากษา

จึงพิพากษายืน.

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
นาถปริญญา · เลขวณิชธรรมวิทักษ์ · ประวัติ ปัตตพงศ์
ศาลล่าง
ศาลจังหวัดฉะเชิงเทรา - นายอุดม เพ็ชรคุปต์
ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิวาทนฤพุฒิ
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2135/2499

เจ้าทรัพย์ลืมกระเป๋าทิ้งไว้ที่ข้างเกียร์บนรถยนต์ที่จำเลยเป็นผู้ขับขี่ , มีบุคคลอื่นมาพบและเก็บได้ถามว่ากระเป๋าของใคร ผู้โดยสารคนหนึ่งว่าเป็นของเขา ผู้เก็บได้จึงส่งกระเป๋าเงินให้จำเลยไปให้ผู้โดยสารคนนั…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1339/2496

จำเลยได้สมคบกับพวกไปหลอกลวงผู้เสียหายว่า จำเลยเป็นเจ้าของเรือ ผู้เสียหายหลงเชื่อจึงได้ตกลงจ้างจำเลยขนข้าวไปกรุงเทพ ฯ จำเลยบรรทุกข้าวของผู้เสียหายไปแล้ว กลับพาข้าวหนี ดังนี้ ไม่ใช่ลักทรัพย์ ฉะนั้นถ้าโจ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 30/2494

ฟ้องหาว่า จำเลยกระทำผิดฐานยักยอกหรือลักทรัพย์โดยบรรยายฟ้องในตอนต้นกล่าวหาว่า จำเลยรับมอบทรัพย์แล้ยักยอกทรัพย์ แต่ตอนหลังกลับกล่าวหาว่าจำเลยลักทรัพย์แล้วอ้างบทมาตราขอให้ลงโทษทั้งความผิดฐานลักทรัพย์แลยั…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1795/2493

ฟ้องของโจทก์บรรยายว่าจำเลยมีเจตนาทุจริต ลักเอาทรัพย์สิ่งของของโจทก์ ซึ่งมีผู้ฝากจำเลยมา ให้โจทก์ไปเป็นประโยชน์ส่วนตัว ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 288 แม้จะมีคำว่า ลัก และมีคำขอให้ลงโทษตามมาตรา…

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2493 (เลขอ้างอิง 52486)

ยอดลานในป่าแม้จะมีผู้ได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ให้ตัดก็ยังเป็นของป่าอยู่ หาใช่เป็นของผู้ได้รับอนุญาตนั้นไม่ ผู้ใดไปลักตัดยอดลานนั้นไป จึงยังไม่มีผิดฐานลักทรัพย์

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้