คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนลูกซองยาว มีเลขทะเบียน ซึ่งจำเลยรับซื้อจากบุคคลอื่นไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 7, 72 และริบปืนของกลาง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32จำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลย 200 บาท ส่วนปืนของกลาง เห็นว่าจำเลยมีไว้เป็นความผิด พิพากษาให้ริบศาลอุทธรณ์เห็นว่า ปืนของกลางเป็นปืนที่มีทะเบียนอนุญาตที่ยังสมบูรณ์อยู่ หากแต่จำเลยยังมิได้จัดการโอนทะเบียนมาเป็นของตนให้ถูกต้องตามกฎหมาย จึงมีความผิดในส่วนที่ไม่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนเท่านั้น กรณีถือไม่ได้ว่าปืนของกลางเป็นสิ่งมีไว้เป็นความผิด
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ไม่ริบปืนของกลาง นอกนั้นให้คงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดของจำเลยเป็นความผิดในส่วนที่ไม่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนจากนายทะเบียนท้องที่เท่านั้น ปืนของกลางเป็นปืนที่มีทะเบียนอนุญาตโดยชอบ จึงมิใช่ทรัพย์สินมีไว้เป็นความผิดอันจะพึงสั่งริบตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
