คำฟ้องและคำให้การ
คดีโจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่พิพาทและเรียกค่าเสียหาย
จำเลยให้การต่อสู้ว่า ที่นาพิพาทและนานอกพิพาทไม่ใช่ของโจทก์ แต่เป็นของนายช่วงและนางจันทร์ เลิศลับ นางจันทร์ได้ให้จำเลยเข้าทำนาเพื่อแบ่งผลประโยชน์กัน จำเลยจึงได้เข้าทำนาพิพาทตั้งแต่นั้นมาเป็นเวลา ๔ ปีเศษแล้ว นาพิพาทที่ดินมือเปล่าโจทก์ไม่ฟ้องคดีภายใน ๑ ปี โจทก์หมดสิทธิที่จะฟ้องเอาคืนการครอบครองแล้ว ขอให้ยกฟ้อง
ระหว่างพิจารณานางจันทร์ เลิศลับขอเข้ามาเป็นจำเลยร่วม
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาต
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเชื่อว่าที่นาพิพาทเป็นของโจทก์ แต่จำเลยเข้าแผ่นการครอบครองมาเกินกว่า ๑ ปีแล้ว โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าที่นาพิพาทเป็นของโจทก์ จำเลยเพิ่งบุกรุก โจทก์ฟ้องคดีไม่เกิน ๑ ปี ไม่ขาดสิทธิฟ้องร้องเพื่อเอาคืนซึ่งการครอบครอง พิพากษากลับ ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องต่อไป จำเลยผู้เดียวฎีกาว่าฟ้องโจทก์ขาดอายุความแล้ว ศาลฎีกาตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาแล้ว คดีนี้จำเลยให้การต่อสู้คดีว่า จำเลยเข้าทำนาพิพาทโดยอาศัยสิทธิของนางจันทร์ เลิศลับ ซึ่งยื่นคำร้องขอเข้ามาเป็นจำเลยร่วม และศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาต ฉะนั้นการที่จำเลยเข้าไปทำนาพิพาทจึงมิใช่เข้าไปยึดถือโดยเจตนาที่จะยึดถือเพื่อตนหากแต่เป็นการเข้าไปครอบครองที่พิพาทแทนจำเลยร่วม เมื่อศาลอุทธรณ์ฟังว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ จำเลยร่วมซึ่งอ้างว่าที่พิพาทเป็นของตนก็มิได้ฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แต่ประการใด
คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ชี้ขาดว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ย่อมผูกพันโจทก์ จำเลยและจำเลยร่วมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๔๕ คดีฟังเป็นยุติได้ว่า ที่นาพิพาทเป็นของโจทก์จำเลยซึ่งเข้าทำนาพิพาทโดยอาศัยสิทธิของจำเลยร่วมจึงไม่มีสิทธิใด ๆ ที่จะโต้แย้งโจทก์ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
