คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยฟังโคของ ป.ตาย ๑ ตัว ซึ่งเป็นความผิดต่อส่วนตัวปรากฏว่าเจ้าทรัพย์ได้นำความไปแจ้งต่อกำนันเจ้าของท้องที่แล้ว คดีนี้เกิดเมื่อวันที่ ๓๐ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๗๗ แต่ความใบมอบคดีของ ป.เจ้าทรัพย์ให้เจ้าพนักงานฟ้องร้องลงวันที่ ๑๔ เดือนเดียวกันซึ่งเป็นการผิดวันกัน ดังนี้ ศาลเดิมเห็นว่าใบมอบคดีใช้ไม่ได้ ให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าการร้องทุกข์ตาม ม.๘๐ นั้น เมื่อได้ร้องทุกข์ต่อเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ก็พอแล้ว กำนันก็เป็นเจ้าหน้าที่ในการปราบปรามผู้ร้าย การไปร้องต่อกำนันจึงเป็นการเพียงพอแล้ว ส่วนใบมอบคดีนั้น เห็นว่าเพียงแต่ลงวันผิดก็ยังใช้ได้อยู่ หาเสียไม่
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่สั่งให้ศาลเดิมพิจารณาพิพากษาคดีใหม่ตามรูปความ
