เนื้อความคำพิพากษา
คดีได้ความว่าจำเลยกับพวกอีกคนหนึ่งได้สมคบกันมีปืนขึ้นบนหลังคาโรงของ ส.แล้วใช้ไม้ขอเกี่ยวเอาสิ่งของไปได้หลายอย่างครั้นเจ้าทรัพย์ตื่นขึ้นจำเลยได้พูดขู่เจ้าทรัพย์ซึ่งกำลังจะเปิดประตู่ออกมาว่า อย่าออกมาออกมาจะตีให้ตาย เจ้าทรัพย์กลัวจำเลยจึงหนีไปได้ ศาลชั้นต้นตัดสินลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๓ จำคุก ๑ ปี โจทก์จำเลยอุทธรณ์ แต่อุทธรณ์ของจำเลยระบุข้อความแต่เพียงย่อ ๆ ว่าคำพิพากษาศาลชั้นต้นคลาดเคลื่อนต่อบทกฎหมายและข้อเท็จจริงหลายประการ เพราะพะยานโจทก์ให้การต่างกันไม่น่าเชื่อว่าจะได้รู้เห็นเหตุการณ์นี้ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าอุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ย่อเป็นการต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๓ วรรค ๒ และเห็นว่าตามข้อเท็จจริงข้างต้นการทีจำเลยพูดขู่เจ้าทรัพย์อยู่ภายนอกประตูจนทำให้เจ้าทรัพย์มีความกลัวไม่กล้าเปิดประตูออกมานั้น ทำให้จำเลยได้พาเอาทรัพย์หนีไปโดยสดวก จำเลยย่อมมีความผิดฐานชิงทรัพย์ตาม ม.๒๙๙ ให้จำคุก ๓ ปี
