คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำน้ำโซดาจำหน่ายใช้เครื่องหมายขวดและจุกขวดเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ซึ่งได้จดทะเบียนไว้แล้วจึงขอห้าม ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าเครื่องหมายขวดและจุกขวดของจำเลยไม่เหมือนหรือคล้ายกับของโจทก์ ไม่อาจทำให้ประชาชนหลงผิดว่าสินค้าน้ำโซดาของจำเลยเป็นของโจทก์ได้ ไม่เป็นการเลียนแบบเครื่องหมายการค้าให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า คดีนี้โจทก์ฎีกาได้ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมาย การวินิจฉัยว่าจะมีการเลียนแบบเครื่องหมายการค้าหรือไม่ ต้องเทียบเคียงเครื่องหมายการค้าหรือไม่ ต้องเทียบเคียงเครื่องหมายทั้ง ๒ ประกอบกับคำพะยานซึ่งแสดงว่าผู้ซื้อสินค้าชนิดนั้นจะหลงว่าสินค้าสิ่งหนึ่งเป็นอีกสิ่งหนึ่งหรือไม่ ที่โจทก์ฎีกาคัดค้านว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีผิดหลักกฎหมายตามฎีกาที่ ๖๒๒/๒๔๗๗ นั้น เห็นว่าฎีกาที่โจทก์อ้างได้วินิจฉัยไว้ว่าเครื่องหมายอันใหม่คล้ายกับอันก่อนจะนับว่าเป็นการลวงสาธารณชนนั้นต้องอาศัยข้อเท็จจริงฉะเพาะรายไป หาได้อาศัยหลักกฎหมายอะไรดังโจทก์อ้างไม่ ฎีกาของโจทก์จึงเป็นข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาอีกข้อหนึ่งที่ว่าศาลอุทธรณ์วินิจฉัยขัดต่อหลักฐานในท้องสำนวนนั้นก็โดยโจทก์หยิบข้อเท็จจริงขึ้นมาว่าเสียเองจึงเท่ากับเป็นการเถียงข้อเท็จจริงไป
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์
