คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นลูกจ้างนายสวาทนายจ้างให้เป็นผู้รับเงินค่าถ่านจากนายบักเท้ง จำเลยได้รับเงินซึ่งนายบักเท้งได้ชำระเป็นค่าถ่านแล้วจำเลยมิได้นำไปมอบให้นายสวาทนายจ้าง ได้บังอาจเจตนาทุจริตยักยอกเอาเงินไปใช้เป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย นายสวาทได้ร้องทุกข์แล้ว จึงขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 319(1) และให้ใช้เงิน
จำเลยให้การรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่สืบพยานศาลชั้นต้นเห็นว่า ไม่ปรากฏว่าจำเลยเป็นเสมียนหรือคนใช้ของผู้มอบทรัพย์ ไม่มีความผิดตามมาตรา 319 ข้อ 1 แต่มีความผิดตามมาตรา 314 พิพากษาจำคุก 1 ปี 6 เดือน ลดฐานปรานีตามมาตรา 59 คงจำคุก 9 เดือน และใช้เงินแก่เจ้าทรัพย์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์กล่าวสั้น ๆ ก็ว่า หาว่าลูกจ้างยักยอกเงินของนายจ้าง นายจ้างเป็นนายของลูกจ้าง ลูกจ้างก็เป็นคนใช้ของนายจ้าง ลูกจ้างอยู่ในฐานะคนใช้ของนายจ้างพิพากษาแก้บทลงโทษว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 319(1) นอกนั้นคงยืน
