คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2685/2535พนักงานอัยการจังหวัดจันทบุรีโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายสิงห์ ม้าจีนโจทก์นายรุ่ง ใจสุทธิ กับพวกจำเลยนายสิงห์ ม้าจีน โจทก์ร่วมผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 193, ม. 195, ม. 224ความว่า โจทก์ร่วมยื่นฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่าศาลพิเคราะห์ฎีกาของโจทก์ร่วมแล้ว ไม่ปรากฏว่าโจทก์ร่วมฎีกา คัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ทั้งในปัญหาข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายแต่อย่างใด ฎีกาของโจทก์ร่วมจึงไม่เป็นสาระอันควรนำสู่การวินิจฉัยของศาลฎีกา จึงไม่รับฎีกาของโจทก์ร่วมโจทก์ร่วมเห็นว่า คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ชอบด้วยเหตุผลเนื่องจากพฤติการณ์แห่งคดีเป็นการกระทำโดยอุกอาจสะเทือนขวัญโหดเหี้ยมทารุณ และเย้ย กฎหมาย ไม่สมควรจะให้มีการลดโทษหรือให้อภัยโทษไม่ว่ากรณีใด ๆ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ร่วมในส่วนของจำเลยที่ 2 ไว้วินิจฉัยต่อไปด้วยหมายเหตุ จำเลยทั้งสองยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องระหว่างพิจารณานายสิงห์ ม้าจีน ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522 มาตรา 67(2)(3)พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7,8 ทวิ 72,72 ทวิที่แก้ไขแล้ว ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 249(4) ประกอบด้วยมาตรา 80,83,371,91,52 ให้ลงโทษจำเลยทั้งสองฐานใช้เครื่องหมายที่นายทะเบียนออกให้แก่ผู้อื่น ปรับคนละ 500 บาทฐานมีอาวุธปืน จำคุกคนละ 1 ปี ฐานพาให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุกคนละ 1 ปีฐานพยายามฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน จำคุกคนละตลอดชีวิตฐานฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนให้ประหารชีวิตจำเลยทั้งสองและการที่จำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพ เนื่องจากจำนนต่อพยานหลักฐานของโจทก์จึงไม่เห็นสมควรที่จะลดโทษให้กับจำเลยที่ 2 อีก เมื่อลงโทษประหารชีวิตจำเลยทั้งสองแล้วจึงไม่นำโทษฐานอื่นมารวม คงให้ประหารชีวิตจำเลยทั้งสองสถานเดียว ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 และโจทก์ร่วม ต่างฎีกา เฉพาะฎีกาของโจทก์ร่วม
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 159 แผ่นที่ 2,อันดับ 207)โจทก์ร่วมจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 209)คำสั่งคดีนี้โจทก์ร่วมฎีกาว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ชอบด้วยข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ขอศาลฎีกาพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ร่วม เพราะมิได้ฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โจทก์ร่วมยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งเพียงว่าขอให้ศาลฎีการับฎีกาของโจทก์ร่วมในส่วนของจำเลยที่ 2 ไว้วินิจฉัยต่อไป จึงเป็นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ที่มิได้โต้แย้งคำสั่งของศาลชั้นต้นว่าไม่ถูกต้องอย่างไร เป็นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่ชอบ ให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ของโจทก์ร่วม
