คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2533 (เลขอ้างอิง 57348)

พ.ศ. 2533 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 263)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยออกไปจากที่ดินโฉนดเลขที่ 4852,4853 ที่ดินตั้งอยู่ในเขตตำบลบางโทรัด อำเภอเมือง (บ้านบ่อ)จังหวัดสมุทรสาคร และชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน 16,000 บาทให้จำเลยชำระค่าเสียหายจากการที่โจทก์ต้องขาดประโยชน์จากการนำที่ดินที่จำเลยบุกรุกไปให้ผู้อื่นเช่าอัตราปีละ 4,000 บาท นับจากปีพ.ศ. 2526 เป็นต้นไปจนกว่าจำเลยจะออกไปจากที่ดินของโจทก์จำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 246,245)จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์โดยวางหลักประกันและได้ทำหนังสือสัญญาค้ำประกันไว้ต่อศาลชั้นต้น(อันดับ 212,218)คำสั่งถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนค่าเสียหายที่ต้องชำระแก่โจทก์ตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ กับค่าเสียหายอีกปีละสี่พันบาท นับจากพ.ศ. 2526 เป็นเวลาเจ็ดปีมาวางจนเป็นที่พอใจ และภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกามิฉะนั้นให้ยกคำร้อง

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

ป.วิ.พ. มาตรา 231 ป.วิ.พ. มาตรา 247

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 250/2533นายปรีชา พรเจริญโรจน์โจทก์นายหลาบหรือกุหลาบ พลับลับโพธิ์จำเลยนายหลาบหรือกุหลาบ พลับลับโพธิ์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 263)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยออกไปจากที่ดินโฉนดเลขที่ 4852,4853 ที่ดินตั้งอยู่ในเขตตำบลบางโทรัด อำเภอเมือง (บ้านบ่อ)จังหวัดสมุทรสาคร และชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน 16,000 บาทให้จำเลยชำระค่าเสียหายจากการที่โจทก์ต้องขาดประโยชน์จากการนำที่ดินที่จำเลยบุกรุกไปให้ผู้อื่นเช่าอัตราปีละ 4,000 บาท นับจากปีพ.ศ. 2526 เป็นต้นไปจนกว่าจำเลยจะออกไปจากที่ดินของโจทก์จำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 246,245)จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์โดยวางหลักประกันและได้ทำหนังสือสัญญาค้ำประกันไว้ต่อศาลชั้นต้น(อันดับ 212,218)คำสั่งถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนค่าเสียหายที่ต้องชำระแก่โจทก์ตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ กับค่าเสียหายอีกปีละสี่พันบาท นับจากพ.ศ. 2526 เป็นเวลาเจ็ดปีมาวางจนเป็นที่พอใจ และภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกามิฉะนั้นให้ยกคำร้อง

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา: อากาศ บำรุงชีพ · พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ · อุดม เฟื่องฟุ้ง
แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

สืบค้นที่ศาลฎีกา

มีเรื่องคล้ายคดีนี้?

เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

ประเมินเรื่องฟรี หาทนายความ

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 12104/2553

ค่าทนายความที่ศาลอุทธรณ์กำหนดให้โจทก์ชำระแก่จำเลยที่ 1 เป็นความรับผิดในเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมที่โจทก์ผู้ฎีกาจะต้องปฏิบัติตาม ป.วิ.พ. มาตรา 229 หาใช่หนี้ตามคำพิพากษาในเนื้อหาคดี อันโจทก์จะพึงมีสิทธิยื่น…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6745/2539

ตามคำร้องของจำเลยทั้งสองที่ขอให้ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้งดการบังคับคดีและรวบรวมทรัพย์สินของจำเลยทั้งสองไว้ก่อนจนกว่าศาลอุทธรณ์จะมีคำสั่งเกี่ยวกับการขอให้พิจารณาใหม่นั้น แท้จริงแล้วเนื้อหาของคำร้องเป็นเรื…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8228/2538

หนังสือสัญญาค้ำประกันที่จำเลยในฐานะผู้ค้ำประกันการชำระหนี้ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทำขึ้นเพื่อขอทุเลาการบังคับคดีระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ ไม่มีผลเป็นหลักประกันในการทุเลาการบังคับคดีในชั้นฎีกาเป็นกา…

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2536 (เลขอ้างอิง 56105)

ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า อำนาจในการสั่งให้ ทุเลาการบังคับหรือไม่เป็นอำนาจเฉพาะของศาลอุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ยกคำร้องแล้ว จึงต้องห้ามฎีกา กรณีไม่เข้าหลักเกณฑ์ มาตรา 228(2) จึ…

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2536 (เลขอ้างอิง 56261)

ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีต้องห้ามอุทธรณ์ (น่าจะเป็นฎีกา) ในปัญหาข้อเท็จจริง ไม่รับอุทธรณ์ (น่าจะเป็นฎีกา)จำเลยทั้งสองเห็นว่า ฎีกาของจำเลยที่ว่า นิติกรรมระหว่างจำเลยทั้งสองไม่เป็นโ…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา