คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้จำเลยปลูกเรือนโรงในทางหลวงมา ๑๘ ปีแล้ว เจ้าพนักงานให้จำเลยรื้อ แต่จำเลยไม่รื้อ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษแลให้รื้อเรือนโรงไป ศาลเดิมเห็นว่าจำเลยไม่มีผิดทางอาชญา แลส่วนที่ขอให้รื้อเรือนโรงนั้นโจทก์ไม่ได้เสียค่าธรรมเนียมในทางแพ่งขึ้นมาให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีผิดทางอาชญา แต่เห็นว่าศาลมีอำนาจขับไม่ได้ จึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้โจทก์เพิ่งมาฟ้องเมื่อพ.ศ.๒๔๗๖ นี้เอง คดีโจทก์ขาดอายุความตามมาตรา ๗๘ ข้อ ๔ เพราะโจทก์ต้องฟ้องภายในกำหนด ๑ ปี นับแต่วันกระทำผิด
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายกฎีกา
