คำฟ้องและคำให้การ
คำตัดสินชั้นอุทธรณ์ซึ่งคนชาติเดนมารคโดยกำเนิดไม่ได้จดฐเบียรเป็นจำเลยในคดีอาญานั้นเมื่อผู้พิพากษาชาวยุโรป ๒ นายได้นั่งพิจารณาออกความเห็นลงนามติดไว้ในสำนวนแล้ว คำพิพากษานั้นเป็นอันใช้ได้ แลต้องถือความเห็นของผู้พิพากษาซึ่งมีจำนวนข้างมากบังคับคดี ตามฎีกาบันทัดฐานที่ ๕๕๔,๕๕๕/๒๔๖๒
ศาลฎีกาวินิจฉัย
อนึ่งตามสัญญาทางพระราชไมตรีระหว่างสยามกับเดนมารคข้อ ๗ มีว่ารัฐบาลสยามจะให้คนในบังคับเดนมารคได้รับประโยชน์ทุกอย่างเหมือนกับที่ได้อนุญาตให้แก่คนในบังคับประเทศอื่น ,เมื่ออาศรัยหนังสือสัญญาดังกล่าวนี้ คนในบังคับเดนมารคจึงมีสิทธิได้รับผลในกระบวนพิจารณาเช่นเดียวกับที่ได้ยอมให้แก่คนในบังคับอังกฤษ เพราะฉนั้นคนในบังคับเดนมารคซึ่งจดฐเบียรภายหลังสัญญา ตลอกถึงคนในบังคับซึ่งไม่ใช่ชาวเอเซียอันมิได้จดฐเบียรเปนจำเลย ๆ จะทูลเกล้า ฯ ถวายฎีกาได้แต่ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมาย
