Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
ปรึกษาทนายความที่ออนไลน์ตอนนี้ ทนายความทั้งหมด
คดีแพ่ง ธุรกิจ และทรัพย์สิน คดีแพ่งทั่วไปและสัญญา หนี้สิน บัตรเครดิต และบังคับคดี คดีที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ คดีละเมิดและเรียกค่าเสียหาย คดีหุ้นส่วนและบริษัท คดีธุรกิจและการค้า คดีลิขสิทธิ์และเครื่องหมายการค้า คดีล้มละลายและฟื้นฟูกิจการ คดีคุ้มครองผู้บริโภค คดีอาญา ทุจริต และฟอกเงิน คดีอาญาทั่วไป คดีอาญาทุจริตและประพฤติมิชอบ คดี ป.ป.ช. และ ป.ป.ท. คดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีฟอกเงินและยึดทรัพย์ คดียาเสพติด คดีเด็กและเยาวชน คดีครอบครัวและมรดก คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คนไทย) คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คู่สมรสต่างประเทศ) คดีมรดก พินัยกรรม และทรัพย์สิน คดีครอบครัวและมรดก (ทั่วไป) คดีไซเบอร์และออนไลน์ คดีฉ้อโกงออนไลน์และหลอกโอนเงิน คดีหมิ่นประมาทออนไลน์และโซเชียล คดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์และอาชญากรรมไซเบอร์ คดีออนไลน์และเทคโนโลยี (ทั่วไป) คดีแรงงาน จราจร และปกครอง คดีแรงงานและการเลิกจ้าง คดีจราจรและอุบัติเหตุรถชน คดีปกครอง วินัยข้าราชการและรัฐวิสาหกิจ คดีเฉพาะทางและระหว่างประเทศ คดีทางการแพทย์และสาธารณสุข คดีบัญชีและภาษีอากร คดีขนส่งทางทะเลและการค้าระหว่างประเทศ คดีประกันภัยและสินไหมทดแทน คดีคนต่างด้าว วีซ่า และใบอนุญาตทำงาน
ให้แพลตฟอร์มเลือกทนายให้ สมัครเป็นทนายความ
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2533 (เลขอ้างอิง 58160)

พ.ศ. 2533 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ในข้อหามีอาวุธปืนพาอาวุธปืน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างและลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 ไม่เกิน 5 ปี จึงห้ามคู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อฎีกาของจำเลยที่ 1 เกี่ยวกับข้อหามีอาวุธปืนและพาอาวุธปืน เป็นปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 รับฎีกาของจำเลยที่ 1 เฉพาะในข้อหาพยายามฆ่าผู้อื่นจำเลยที่ 1 เห็นว่า คดีนี้ข้อหาพยายามฆ่าเป็นข้อหาหลักหรือข้อหาประธาน ส่วนข้อหามีและพาอาวุธปืนเป็นความผิดที่เกี่ยวพันกันกับความผิดฐานพยายามฆ่าซึ่งจะแยกออกจากกันไม่ได้ หากศาลฎีกาฟังว่าจำเลยที่ 1 ไม่ใช่คนร้ายที่ใช้อาวุธปืนของกลางยิงผู้เสียหายจำเลยที่ 1 ก็ย่อมไม่มีความผิดฐานพยายามฆ่า และข้อหามีและพาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาตก็ย่อมจะได้รับการพิจารณาพิพากษายกฟ้องไปด้วย ฉะนั้นจำเลยที่ 1 จึงมีสิทธิฎีกาข้อหามีและพาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาตได้ ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218,219 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ข้อหามีและพาอาวุธปืนไว้พิจารณาพิพากษาด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 46)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดฐานพยายามฆ่าตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,80 ลงโทษจำคุก 10 ปี กับมีความผิดฐานมีและพาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7,8 ทวิ,72,72 ทวิ ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 371 ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ซึ่งเป็นบทหนักฐานมีอาวุธปืน จำคุก 3 ปี ฐานพาอาวุธปืน จำคุก 1 ปี จำเลยที่ 1รับสารภาพในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 9 ปี 4 เดือน ส่วนจำเลยที่ 2 มีความผิดฐานทำร้ายร่างกายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295,83 ลงโทษจำคุก2 ปี ริบของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า โทษจำคุกสำหรับจำเลยที่ 2ให้รอไว้มีกำหนด 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 โดยการคุมประพฤติให้ไปรายงานตัวต่อพนักงานคุมประพฤติทุก 3 เดือน เป็นระยะเวลา 1 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาบางข้อดังกล่าว(อันดับ 45 แผ่นที่ 3)จำเลยที่ 1 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 46)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นในข้อหามีอาวุธปืนและพาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาต โดยโทษจำคุกแต่ละข้อหาไม่เกินห้าปี ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก ส่วนที่จำเลยอ้างว่ามีสิทธิฎีกาในข้อหาพยายามฆ่าย่อมฎีกาในข้อหามีอาวุธปืนและพาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาตได้นั้น ไม่มีกฎหมายให้ถือเช่นนั้นได้ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาในสองข้อหาดังกล่าวชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2366/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายเจริญหรือลิ้ม แซ่ตั้ง กับพวกจำเลยนายเจริญหรือลิ้ม แซ่ตั้ง จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 231, ม. 247ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ในข้อหามีอาวุธปืนพาอาวุธปืน

คำพิพากษาศาลล่าง

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างและลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 ไม่เกิน 5 ปี จึงห้ามคู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อฎีกาของจำเลยที่ 1 เกี่ยวกับข้อหามีอาวุธปืนและพาอาวุธปืน เป็นปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 รับฎีกาของจำเลยที่ 1 เฉพาะในข้อหาพยายามฆ่าผู้อื่นจำเลยที่ 1 เห็นว่า คดีนี้ข้อหาพยายามฆ่าเป็นข้อหาหลักหรือข้อหาประธาน ส่วนข้อหามีและพาอาวุธปืนเป็นความผิดที่เกี่ยวพันกันกับความผิดฐานพยายามฆ่าซึ่งจะแยกออกจากกันไม่ได้ หากศาลฎีกาฟังว่าจำเลยที่ 1 ไม่ใช่คนร้ายที่ใช้อาวุธปืนของกลางยิงผู้เสียหายจำเลยที่ 1 ก็ย่อมไม่มีความผิดฐานพยายามฆ่า และข้อหามีและพาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาตก็ย่อมจะได้รับการพิจารณาพิพากษายกฟ้องไปด้วย

ฉะนั้นจำเลยที่ 1 จึงมีสิทธิฎีกาข้อหามีและพาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาตได้ ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218,219 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ข้อหามีและพาอาวุธปืนไว้พิจารณาพิพากษาด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 46)

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดฐานพยายามฆ่าตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,80 ลงโทษจำคุก 10 ปี กับมีความผิดฐานมีและพาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7,8 ทวิ,72,72 ทวิ ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 371 ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ซึ่งเป็นบทหนักฐานมีอาวุธปืน จำคุก 3 ปี ฐานพาอาวุธปืน จำคุก 1 ปี จำเลยที่ 1รับสารภาพในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 9 ปี 4 เดือน ส่วนจำเลยที่ 2 มีความผิดฐานทำร้ายร่างกายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295,83 ลงโทษจำคุก2 ปี ริบของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า โทษจำคุกสำหรับจำเลยที่ 2ให้รอไว้มีกำหนด 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 โดยการคุมประพฤติให้ไปรายงานตัวต่อพนักงานคุมประพฤติทุก 3 เดือน เป็นระยะเวลา 1 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ฎีกา

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาบางข้อดังกล่าว(อันดับ 45 แผ่นที่ 3)จำเลยที่ 1 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 46)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นในข้อหามีอาวุธปืนและพาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาต โดยโทษจำคุกแต่ละข้อหาไม่เกินห้าปี ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก ส่วนที่จำเลยอ้างว่ามีสิทธิฎีกาในข้อหาพยายามฆ่าย่อมฎีกาในข้อหามีอาวุธปืนและพาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาตได้นั้น ไม่มีกฎหมายให้ถือเช่นนั้นได้ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาในสองข้อหาดังกล่าวชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
ประจักษ์ พุทธิสมบัติ · เสริมพงศ์ วรยิ่งยง · อัมพร เดชศิริ
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้